Mediahype

Mediahype

Onlangs passeerde ik tijdens een wandeling vier meisjes van een jaar of acht, negen: op de stoep voor wat vermoedelijk van een van hen het ouderlijk huis was.  ‘Zij is een prinses!‘  zei een meisje tegen me, naar een van de anderen wijzend.  ’Jullie zijn alle vier prinsesjes!’ zei ik zonder stil te staan. Het meisje klapte in haar handen: ‘Maar dat is een compliment!’ Opgewonden juichten de meisjes door elkaar heen. Toen ik zo’n tweehonderd meter verder was, riep het meisje nog: ‘Maar dan ben jij de koning!’ Haar stem, weergalmde luid tussen de huizen en klonk tegelijk heel dichtbij alsof ze het in mijn oor fluisterde: als een boodschap van een engel. ‘Dank jullie wel!’ riep ik, omkijkend en wuivend. Maar toen de meisjes aanstalten leken te maken om achter mij aan te komen, draaide ik me dadelijk om en versnelde mijn pas. Plotseling schoten alle ontuchtzaken van de afgelopen weken door mijn hoofd: stel je voor dat ik straks nog voor pedo wordt aangezien! Zo gek is dat niet: in deze wereld is alles mogelijk. Nadat ik de hoek was omgeslagen en de meisjes niet meer hoorde haalde ik opgelucht adem. Pas toen maakte de lichte schrik plaats voor ontroering. Vooral toen ik mij herinnerde dat ik vroeger, door een meisje, of eigenlijk door een vrouw, ook wel eens tot koning was gekroond.

PS In de jaren twintig van de vorige eeuw werd de stad Düsseldorf opgeschrikt door een flink aantal moorden en moordpogingen die leken te zijn gepleegd door dezelfde dader. Aangezien de politie die maar niet wist op te sporen kwam de stad in de greep van de angst. Pas na de negende dode werd de seriemoordenaar Peter Kürten gepakt. Zijn proces genoot een ongekende mediabelangstelling. Drie weken na het doodvonnis in 1931 bracht Fritz Lang een film uit die hierop gebaseerd was:  M-Eine Stadt sucht einen mörder. Berlijn wordt geteisterd door een kindermoordenaar.  Algehele hysterie breekt uit. Burgers maken elkaar verdacht en doen anoniem aangifte. Een klein meisje vraagt een oudere man om de tijd.  Als hij blijft staan, op zijn horloge kijkt en haar antwoordt roepen voorbijgangers “der kindermörder!’ en wordt hij zowat gelyncht. Wanneer de politie overal controles en razzia’s houdt voelen criminele bendes zich zodanig in hun doen en laten belemmerd dat ook zij jacht op de kindermoordenaar gaan maken.  Daarbij schakelen ze de op straat alomaanwezige bedelaars in. Een magistrale film over de besmettelijkheid van hysterie, die een schaduw vooruit wierp naar Hitlers machtsovername in 1933.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s