Kanttekeningen bij de Dag van de Coach

Het incident staat in het geheugen van de Nederlandse schaatsliefhebber gegrift.  Tijdens de Olympische Spelen van 2010 in Vancouver liep Sven Kramer een gouden medaille mis doordat hij tijdens de 10 km op aanwijzing van zijn coach een verkeerde baan koos en dus werd gediskwalificeerd
‘Deze fout zet mij als coach te veel in de aandacht.,’ zei coach Gerard Kemkers destijds. Terwijl dat juist een geluk bij een ongeluk leek, want nu werd tenminste zonneklaar duidelijk dat ook de beste coach een feilbaar mens is. Toch heeft het incident geen weerslag gehad op de coaching in het algemeen. Het aantal beoefenaars van het trendy beroep lijkt sindsdien alleen maar toe te nemen.
Terwijl men zich druk maakte om vermeende gevaren als de Mexicaanse griep en de Islam werd ons land overspoeld door mensen die zich na een korte opleiding coach mogen noemen. Of zelfs dat niet eens, want je hebt ook zelfbenoemde coaches die zonder getuigschrift of diploma’s aan de gang gaan. Hoe het ook zij: pastoors en dominees maakten geen plaats voor imams maar voor coaches en counsellors. Angstcoaches, business coaches, executive coaches, careercoaches, jobcoaches, mental coaches, personal coaches, midlifecrisis coaches, registercoaches, reintegratiecoaches, mediacoaches, cultuurcoaches, languagecoaches, provocatieve coaches die hun clienten prikkelen door negatieve dingen te zeggen, e-coaches die via email, chat, mobiele telefoon, skype en zelfs twitter coachen, en ga zo maar door. De beroepsgroep heeft zich in een mum van tijd nagenoeg onmisbaar en even alomtegenwoordig als beveiligingscamera’s gemaakt. De zogeheten begeleidingsmarkt is een booming industry waar veel geld in om gaat. Coaching- opleidingen, seminars en workshops schieten nog altijd uit de grond.
Sinds 17 januari kan men zich weer inschrijven voor de door het Tijdschrift voor Coaching georganiseerde Dag van de Coach, die dit jaar wegens overdonderend succes voor de vierde achtereenvolgende keer gehouden wordt.
Net als voorgaande jaren zal de ene na de andere inspirerende spreker, die doorgaans even hyperenthousiast is als een Amerikaanse TV-prediker, zijn geloof in de maakbaarheid van de mens etaleren. Ook in de wandelgangen zal het weer gonzen van can do-positivisme, een negatief geluid zal niet gehoord worden.
Wees er dus snel bij, want in 2010 waren de 600 entreekaarten al ruim van tevoren uitverkocht. Thema van de Dag was toen, hoe kon het ook bijna anders: emoties. Op de compilatievideo van die dag–te zien op de website van de organisatie- zegt een spreker: ‘Als je iets voelt dan is dat een uitdaging iets te doen en het is verstandig dat ook te doen.‘ Tsja, door zo’n open deur kan iedereen wel naar binnen. Bovendien: vanaf slechts 195 euro. Op het bijbehorende boekengala zal het vast weer wemelen van titels als Je mag zijn wie je bent, Durf nee te zeggen, Ga met je sterke punten aan de slag, of 100 % Jezelf.
Thema dit jaar: ondernemen. Zouden de bankiers en hedgefondsmanagers, die voor honderd procent aan zichzelf en hun portemonnaie dachten en zodoende de kredietcrisis veroorzaakten, ook nog ter sprake komen?
Vermoedelijk niet. Ethische scrupules staan het succes en gewin van een coach maar in de weg. Neem nu Dick Advocaat. Nog geen half jaar was hij coach van het Belgisch voetbalelftal of hij vertrok al in april 2010 om trainer van Rusland te worden. Blijkbaar niet alleen vanwege het geld, want de ‘’kleine generaal’ liet zich in een interview onomwonden ontvallen dat hij zeer onder de indruk was van de persoon Poetin. Van de Russische journaliste Anna Politovskaja, die de onbeschrijfelijke moed bezat om Poetin en het Russische militaire optreden in Tsjetsjenië voortdurend te bekritiseren en in 2006 in de lift van haar flat werd doodgeschoten, had Dick vermoedelijk nooit gehoord. Of niet willen horen. Haar krant Novaja Gazeta meende dat de daders gezocht moesten worden in kringen rond Ramzan Kadyrov, Tsjetsjenië’ s sterke man en protégé van Poetin. Immers, Politkovskaja was niet alleen bezig geweest aan een artikel over de wreedheden van Kadyrovs militie annex doodseskader maar had ook verklaard in rechtszaken tegen hem te willen getuigen. Waarop Kadyrov openlijk had aangekondigd dat haar dagen geteld waren.
Inmiddels heeft Ruud Gullit zich voor anderhalf jaar verbonden aan Terek Grozny, de Tsjetsjeense voetbalclub waarvan Ramzan Kadyrov eigenaar is. Met het aantrekken van Gullit als coach hoopt Kadyrov ongetwijfeld zijn met bloed besmeurde reputatie op te vijzelen. Aangezien er genoeg andere clubs zijn waar Gullit aan de slag kan en ook meer sportieve eer kan behalen rijst de vraag waarom hij zich hiervoor leent. Alleen omdat hij miljoenen gaat verdienen? Of is hij, sinds hij als speler voor het AC Milan van eigenaar Silvio Berlusconi uitkwam, soms onder de indruk van figuren die zich slechts gebonden achten aan hun eigen wetten?
Ach, wat zou het mooi zijn wanneer Sven Kramer zou ontwaken uit zijn winterslaap en als een hedendaagse Luther– die ooit stelling nam tegen het ‘onjuist en kwalijk handelen van de priesters’- eens flink de vloer zou aanvegen met het handelen van de coaches.

Rogier Ormeling

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s