MEER BLAUW IN DE LUCHT

Onderstaand stuk verscheen op de opiniesite van de Volkskrant: vk.nl 15-04-2012

‘VOORAL OP ONBEWOLKTE DAGEN, WANNEER DE LUCHT AL BLAUW
GENOEG IS, VERSCHIJNT DE POLITIELUCHTMACHT’

Boven Nederlandse steden cirkelt steeds vaker een ronkende helikopter of een vliegtuig. Het Korps Landelijke Politie Diensten beschikt immers sinds kort over acht met video- en warmtebeeldcamera’s uitgeruste nieuwe helikopters en drie cessna’s, die steeds meer vlieguren maken. Werden de heli’s in het verleden voornamelijk ingezet in het verkeer en bij de opsporing van milieu-delicten, tegenwoordig ligt de prioriteit bij de bestrijding van high-impact-delicten zoals overvallen en woninginbraken.

KLPD-woordvoerder Frans Zuiderhoek sprak onlangs van een groot succes: in zo’n 25 % van de gevallen dat de politieluchtvloot tot dusver bij dergelijke delicten assisteerde, vormde die de  doorslaggevende factor bij de aanhouding van verdachten.  Of de burger van dit percentage onder de indruk moet zijn en of dit zijn subjectieve veiligheidsgevoel- dat immers onafhankelijk is van misdaadcijfers en het aantal gepakte verdachten- doet toenemen is echter nog maar de vraag. Afgaande op het toenemende aantal en soort klachten dat binnenkomt bij de Stichting Helihinder Utrecht en de KLPD, bezorgt dit nogal wat burgers juist een onveilig gevoel.

Bovendien blijken de heli’s steeds vaker de nachtrust te verstoren, en vooral ook die van kleine kinderen. Via RTV-Utrecht riep de politiewoordvoerder van de regio Utrecht, Bernard Jens, burgers echter op om niet langer te klagen: “Het heeft altijd ergens mee te maken, hetzij met surveillance, hetzij omdat we op zoek zijn naar vermisten of verdachten. Bellen heeft echt geen zin.” Bij wijze van paraplu tegen de klachtenregen opent de regiopolitie tevens een speciaal Twitteraccount, waarop te zien is waar en waarom de helikopters worden ingezet.

Zo is het Nederlandse luchtruim, dat voorheen vooral het domein was van  de burgerluchtvaart en de luchtmacht die de nationale soevereiniteit bewaakte, dus plotseling in verhevigde mate een politioneel actieterrein geworden. Iedereen die zich in de sonosfeer van de luchtmanoeuvres bevindt is nu betrokken bij het misdaad- en veiligheidsspektakel.

Terwijl in de stad tot dusver een breed scala van geluiden ofwel menselijke activiteiten opklonk reduceert het aanhoudende geronk die uitgestrekte ruimte steeds vaker tot een locus delicti, een plaats van een misdaad. Sterker nog: voor de alziende panoptische cameralens van de politieheli is iedereen met een lichaamstemperatuur van plusminus 37 graden een mogelijke verdachte.

Dat de preventieve misdaadbestrijding steeds meer prioriteit krijgt blijkt ook uit een andere ontwikkeling op veiligheidsgebied: het zogenaamde SDR, (Search, Detect en React), een in Israël ontwikkelde methode om in een vroeg stadium afwijkend gedrag in mensenmenigten te ontdekken. Al enige tijd wordt de Nederlandse politie namelijk getraind door in Israël opgeleide experts. Op een websitevideo van de SDR-academie verklaart trainer Niels Brouwer: ‘Je stuurt impulsen af op een mensenmenigte en iedereen die wat te verbergen heeft zal daarop reageren en door het systeem gevangen worden.’

Tijdens de praktijktrainingen, eenmaal in de zes weken gedurende de avondspits op het Utrechtse Centraal station, zijn reeds flink wat mensen aangehouden die boetes en gevangenisstraffen hadden openstaan. Ook dit wordt door de politie gebracht als een eenzijdige successtory: geen woord over het feit dat hier sprake is van een verontrustend hellend vlak.

De politie handelt hierbij immers niet langer op basis van het wetboek van strafrechtartikel 27( volgens welke er een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit moet bestaan) maar treedt al op wanneer mensen afwijkend gedrag vertonen.  Het veiligheidsdoel heiligt immers alle middelen, zelfs de onwettige. Bovendien weet de politie inmiddels precies wat normaal gedrag is en wat niet: zoals ondermeer zweten, nervositeit, rondhangen en rechtsomkeert maken in het zicht van agenten.                                                                                                                                                                 De staat heeft niet tot taak alle mensen gelukkig te maken, het is geen geluksmachine, betoogde premier Rutte meer dan eens. Hoewel zijn  kritiek op het maakbaarheidsidealisme getuigt van nuchterheid gelooft hij blijkbaar wel in de utopie van de controlesamenleving. Onder zijn leiding wordt de geluksmachine immers omgebouwd tot een veiligheidsmachine. Tot een vesting waarin men hoe langer hoe meer vergeten lijkt dat de menselijke vrijheid ook altijd ongeborgenheid en onzekerheid inhoudt.

Vooral op onbewolkte dagen, wanneer de lucht al blauw genoeg is, verschijnt de politieluchtmacht. Met de beste bedoelingen natuurlijk: allemaal ter bescherming van de burger. Niettemin is het totalitarisme altijd een gevolg geweest van een idealistische overheid die de burger al te zeer meende te moeten beschermen tegen het kwaad.

Rogier Ormeling


P.S Inmiddels heeft de politie het twitteraccount @de politieheli geopend. Volgens de Utrechtse internetcourant zijn er inmiddels 30.000 volgers, maar biedt de politie, zoals natuurlijk te verwachten viel,  slechts beperkte informatie.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s