GEEF DE SACHAROVPRIJS AAN ILYA PONOMAREV

De Volkskrant wilde dit opiniestuk van ondergetekende ook plaatsen maar Trouw reageerde net even eerder. ‘Lees dit artikel’ schreef  Otto Spijkers, assistent-hoogleraar Internationaal Recht te Utrecht,  op zijn twitter account.

12555536-0

Aangezien de eindredactie vermoedelijk wegens ruimtegebrek Ponomarevs verklaring voor zijn tegenstem had weggelaten, hieronder nogmaals het artikel inclusief de in vette letters afgedrukte verklaring, plus een  foto waarop hij tenminste echt een gezicht krijgt.

 

bKmU62SL

GEEF DE SACHAROV-PRIJS AAN ILYA PONOMAREV

‘Als de gehele mensheid met één uitzondering dezelfde mening had, dan zou de mensheid even weinig recht hebben die ene persoon het zwijgen op te leggen dan hij zou hebben om de mensheid het zwijgen op te leggen als hij de macht had, ‘ zo schreef vrijheidsdenker John Stuart Mill in zijn befaamde boek On Liberty uit 1859. Als enige van de 450 parlementsleden van de Russische Doema stemde Ilya Ponomarev(1975), vertegenwoordiger van de Siberische stad Nowosibirsk, in maart tegen Poetins annexatie van de Krim. Kortom, hij was de enige niet ja-knikker. In plaats van te kiezen voor de rationaliteit van het zelfbehoud koos hij voor zijn morele plicht, voor hetgeen zijn geweten hem opdroeg. In zijn eentje liet hij zien dat er nog steeds een keuze was, een oppositie. Ook al wist hij dat hij hiervoor een prijs zou betalen. Zo werd hij niet alleen op Twitter verguisd maar figureert hij ook op grote posters in Moskou waarop hij als ‘nationale verrader’ wordt betiteld. Zelfs zijn verbazingwekkend nuchtere verklaring voor zijn stemgedrag: ’door deze annexatie is onze broedernatie niet langer onze vriend en is een meerderheid van de oekraieners opeens voor aansluiting bij de NAVO’, mocht tenmidden van de patriottistische euforie niet baten.

Toen Ponomarev veertien jaar oud was gaf hij al computerles aan het instituut voor nucleaire fysica aan de universiteit van Moskou. Vervolgens behaalde hij academische graden in natuurkunde en bestuurskunde en maakte carrière als ondernemer in de IT- en energiesector. Zo was hij van 1998-2001, dus vanaf zijn 24e , vice-president van Yukos Oil company, een van de grootste particuliere olieconcerns ter wereld . Het bedrijf dus van oligarch Michail Chodorkovski, die in 2003 wegens belastingontduiking– maar volgens critici vanwege zijn voor Poetin bedreigende politieke ambities- voor tien jaar achter de tralies verdween. Vanaf 2002 werkte Ponomarev als informaticus bij de communistische partij tot hij in 2007 Doemalid werd voor de Kremlinkritische, sociaal-democratische partij Rechtvaardig Rusland. Als parlementariër was hij prominent aanwezig tijdens straatprotesten rondom Poetins herverkiezing als president in 2012 en stemde hij tegen de daaropvolgende vloed aan repressieve wetten die in hoog tempo door de Doema werd gejaagd. Zoals ondermeer onbetaalbaar hoge boetes op deelname aan politieke demonstraties, beperkingen van internetvrijheid en de antihomowet.

Afgelopen weekend tijdens een interview op CNN bekritiseerde Ponomarev Poetin opnieuw scherp. Zo erkende hij dat er ‘helaas’ wel degelijk sprake is van een Russische invasie in de Oekraine. Hetgeen volgens hem ’ongelukkigerwijs’ werd bevestigd door dode Russische soldaten die in het geheim worden begraven in de dorpen en steden van herkomst. Dat hun namen op de grafstenen zijn afgedekt zodat niemand ziet wie er ligt, noemde hij een schande. Hoewel Ponomarev tevens het mikpunt is geweest in een van de Sovjet-stijl smaadprogramma’s van de Russische staatszender NTV en hoewel zijn bankrekeningen inmiddels werden bevroren en hij al bedreigd is met een uitreisverbod stelde hij: ‘Ik kan geen leugens vertellen alleen omdat ik bedreigd wordt en bang ben, ik moet doen wat ik doe.’

Op 10 december reikt het Europees Parlement de jaarlijkse Andrej Sacharov-prijs uit die vernoemd is naar de Russische atoomgeleerde en Sovjet-dissident Andrej Sacharow die in de Sovjet-Unie pleitte voor de vrijheid van meningsuiting. De prijs is een onderscheiding voor een bijzondere prestatie op een van de volgende gebieden: bescherming van de rechten en fundamentele vrijheden van de mens en dan met name van de vrijheid van meningsuiting, bescherming van de rechten van minderheden, eerbiediging van het volkenrecht, en de ontwikkeling van de democratie en handhaving van de rechtsstaat. Met die ene moedige tegenstem in de Doema voldeed Ponomarev aan alle vier criteria. Redenen genoeg voor het Europees Parlement om de Sacharov-prijs te verlenen aan het Doema-parlementslid Ilya Ponomarev.

Rogier Ormeling

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s