TRUMP IS GEEN KONING MAAR BURGER

     

TRUMP IS GEEN KONING MAAR BURGER (Nederlands Dagblad 23 april)

Geen Europese leider kan het zo goed vinden met Donald Trump als Emmanuel Macron. De Franse president lijkt althans de rol van Amerika’s voornaamste Europese gesprekspartner te hebben overgenomen van de Britse premier. Vorig jaar, tijdens de Franse nationale feestdag op 14 juli, onthaalde Macron Trump in Parijs met een militaire parade. Trump was daar zo van onder de indruk dat er op 1 november tijdens de Amerikaanse Veteranendag nu ook een militaire parade in Washington wordt gehouden (al zullen er om beschadiging van het wegdek te voorkomen geen tanks voorbij rollen ). Ook tijdens het gezamenlijke strafbombardement- door de VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk-  als reactie op de aan Assad toegeschreven chemische aanval in Douma, presenteerde Macron zich nadrukkelijk als wereldleider die mede de lijnen uitzette. Op 24 april geniet hij  bovendien de eer om, sinds Trump het Witte Huis bewoont, als eerste buitenlandse regeringsleider een officieel staatsbezoek aan de VS te mogen afleggen.                                                                             

Een uitgelezen kans om Trump te herinneren aan het briljante erfgoed van  Charles de Montesquieu(1689-1755).  De mens is onvolmaakt en macht geeft altijd aanleiding tot misbruik, daarom dient de macht te worden gedeeld en gecontroleerd, zo stelde de Franse filosoof. Op basis van deze nuchtere constateringen ontwierp hij zijn trias politica oftewel machten-scheiding waarbij de uitvoerende macht in balans is met de wetgevende en rechterlijke macht. Op tot dan toe ongekende wijze brachten de Amerikaanse Founding Fathers Montesquieu”s staatsinrichting in praktijk.                    

Natuurlijk zal Trump een dergelijk lesje staatsinrichting niet in dank afnemen. Zoals hij vermoedelijk ook het hoofdartikel in de New York Times van 15 april, met de kernachtige kop: “De President staat niet boven de wet”, aan zijn laars zal lappen. De kans dat hij het onderzoek van speciale aanklager Robert Mueller –naar eventuele connecties tussen het Trumpcampagneteam en de Russische inmenging bij de  verkiezingen en naar presidentiele obstructie van de rechtsgang- de nek zal omdraaien lijkt met de dag groter. Trump deinst er immers al lang niet meer voor terug om zowel Mueller als diens supervisor onderminister van justitie Rod Rosenstein openlijk en keihard aan te vallen .                                                                                  

Hoewel er zowel in de Senaat als het Huis van Afgevaardigden al maanden geknutseld wordt  aan wetsontwerpen die Mueller moeten beschermen toont de Republikeinse meerderheid in beide kamers van het Congres geen haast om die in stemming te brengen. En mocht een dergelijke wet worden aangenomen dan is het bovendien twijfelachtig of de president deze ondertekent.                                                            

“De president is geen koning maar een burger, die de praesumptio innocentiae en andere protecties geniet, maar ook  bloot staat aan gerechtelijk onderzoek. Wij hopen dat de heer Trump dit erkent. Zo niet, dan zal de reactie van Republikeinse wetgevers niet alleen de toekomst van het presidentschap en van een van ’s lands grootste politieke partijen bepalen maar ook die van het Amerikaanse experiment zelf”, zo besloot het NYTimes-hoofdartikel.                                                                                

En de toekomst van de liberale democratie in het algemeen, waar ook ter wereld, zo had er aan toegevoegd kunnen worden.  Ook elders zullen uitvoerende machten zich namelijk bevestigd voelen in hun streven om de rechterlijke macht aan zich te onderwerpen.                                                                  

In zijn speech op 17 april in het Europese parlement  hield Macron een vurig pleidooi ter verdediging van de Europese liberale democratieën tegenover nationalistische, illiberale en autoritairistische krachten. Weliswaar noemde hij Trump in dit verband niet maar diens onophoudelijke  diskwalificerende ondermijning  van onafhankelijke instituties  als de vrije pers en de rechterlijke instanties  zal de Franse president moeilijk zijn ontgaan. Reden genoeg om zich ook tijdens zijn bezoek aan het Witte Huis op onmiskenbare wijze schatplichtig te betonen aan zijn grote landgenoot Montesquieu.   

 Rogier Ormeling

(Nederlands Dagbladkop was alleen anders:                                                            Houd vast: die Scheiding van Macht)

 

3:00

No More King! (Schoolhouse Rock!)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s