GEEL: KLEUR VAN HAAT EN HOOP/ COLOUR OF HATE AND HOPE

 

Franse misdaden tijdens de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog

erkende

(English version at the bottom )

GEEL: KLEUR VAN HAAT EN HOOP

Geel is de kleur van de leider en uiteindelijke winnaar van de Tour de France. Eenmaal  zeven keer op rij, tussen 1999 en 2005, al werden die titels later wegens gebruik van prestatiebevorderende substanties weer afgenomen.
Geel: een ambivalente kleur, zowel die van goud als van bedrog. Kleur van de zowel scheppende als vernietigende zon, het verdorde gras. Van goden, verliezers en verstotenen, zij die elk mensenrecht is ontnomen. In 1215 besloot het Lateraans Concilie dat joden zich zichtbaar dienden te onderscheiden door een geel insigne. Geel werd ook de kleur van de sambenito, het boetekleed van de van ketterij beschuldigden tijdens de Inquisitietribunalen. In de 20ste eeuw van de ster die naar de vernietigingskampen verwees. Weer later de kleur van nooit meer Auschwitz, kleur namelijk van de sterrencirkel op de Europese vlag die staat voor solidariteit en harmonie tussen de volkeren van Europa.
Kleur van het schip, de onderzeeboot waarin wij allen leven, bezongen door Ringo Starr. Evengoed de kleur van Vlaams en Catalaans separatisme. Geel: kleur van het optimisme, van narcissen, vroege aankondigers van het voorjaar. Maar ook van ziekte: geelzucht, gele koorts. Van het gekkenhuis oftewel de waanzin. Geel: naam van een Belgisch stadje waar zottekes uit heel Europa eeuwenlang in liefdevolle families werden opgenomen. De kleur van bijen en wespen. De zonnebloemen van Van Gogh en de Oekrainse zonnebloemen waartussen onschuldige slachtoffers naar beneden vielen.  Kleur van afbraak
dwz. afvalstoffen oftewel urine: van Gallische golden showers gericht op de Franse president. Diezelfde veelbelovende golden boy die het gevaar bezwoor en na zijn verkiezing tijdens zijn lange wandeling naar het podium voor het Louvre, het Europese volkslied liet spelen. Die als geen ander Europa nieuw leven wil inblazen, het Parijse klimaatakkoord wil redden, Franse misdaden tijdens de Algerijnse onafhankelijkheids–oorlog erkende, uit Afrika geroofde kunst wil teruggeven. Van een verzwakte, geleidelijk terugtredende mevrouw Merkel de rol overnam van leider en verdediger van de mondiale liberale democratie tegenover de wereldwijde opmars van nationalistische, illiberale en autoritaire krachten. Ondermeer tijdens gloedvolle toespraken in het Europese Parlement, het Amerikaanse Congres, bij de VN en onlangs nog ten overstaan van de verzamelde wereldleiders bij de herdenking van het einde van de Eerste Wereldoorlog.
Die steeds een lans brak voor het multilateralisme maar in zijn internationalistische ijver te ver weg zweefde van Franse bodem. En in zijn Icarische hoogmoed vergat dat je niet aan de auto van de gewone Fransman in de provincie moet komen. Want dan is het Code Geel: kans op zeer zware windstoten, sneeuwbuien, verraderlijke gladheid. Grote
kans bovendien dat je gereduceerd wordt tot een lame-duck president, een president in een lamme 2CV rijdend in de richting Waterloo. Met alle gevolgen voor de toekomst van Europa en die van de liberale democratie in het algemeen. Geel een giftige kleur: met toxische grondstoffen als cadmium, lood, chroom of arseensulfide. Een kunstenaar die het gebruikte kon er dood aan gaan. Geel-grijs met zwarte strepen: de vacht van loerende hyena’s.
Rogier Ormeling

YELLOW: COLOUR OF HATE AND HOPE

Yellow is the colour of the leader and ultimate winner of the Tour de France.  Once seven times in a row, between 1999 and 2005, though this winner was stripped of all his titles for his use of performance-enhancing substances. Yellow:an ambivalent colour, both of  gold and deceit.  Colour of the creative and destructive sun,  the withered grass. Colour of gods, losers and outcasts, those who are stripped of every human right. In 1215 the Lateran Council decreed that Jews had to wear a yellow badge to enable them to be distinguished from Christians. Yellow became also the colour of the sambenito,  the penitential garment for those who were accused of heresy at the Inquisition tribunal.  In the 20ste century:  colour of the star that referred its wearer  to the extermination camps.  Later the colour of ’never again’:  colour of the circle of stars on the European flag which stands for solidarity and harmony between the peoples of Europe.  Colour of the ship, the submarine we all live in, besung by Ringo Starr. Which is  understood by the Liberal Democrats who want to remain in the EU. Just as well the colour of Flemish and Catalan separatism. Colour of optimism:  daffodils, early heralds of spring.  But also of sickness: jaundice, jellow fever.  Of the nut house, madness. Geel, Flemish word for yellow, name of a small Belgian town where people from all over Europe with mental disorders since medieval times have been taken in by local families to be lovingly cared for. Colour of bees and wasps. Van Gogh’s sunflowers and the Ukranian sunflower field where innocent victims were downed from a passenger plane by a missile strike.    Colour of degradation, human waste like urine: of Gallic golden showers directed at the French president. That same golden boy who averted the danger and after his election walked to the stage in front of the Louvre, accompanied by the European anthem. Who like no other wanted to revitalise Europe, save the Paris Climate accord, return looted art treasures to Africa. Took over, from a weakened and gradually receding chancellor Merkel, the role of leader and defender of global liberal democracy against the worldwide rise of nationalistic, illiberal and authoritarian forces. For instance during glowing speeches to  the European Parliament, the American Congress at the UN and recently in front of assembled world leaders at the commemoration of the end of the First World War. Who repeatedly advocated multilateralism, but in his internationalist zeal floated too far from French soil. And forgot, in his Icarian hubris, that one should not touch the car of the ordinary provincial frenchman. For then one ends up with Code Yellow: severe headwinds, snow storms, slipperiness.  Including the possibillity that one will be reduced to a lame duck president, a president in a lame 2 CV driving in the direction Waterloo. With all the implications  for the future of Europe and  liberal democracy in general. Yellow: a poisonous colour, made from toxic raw materials like cadmium, lead, chrome or arsenic sulfide.  An artist could die from using it. Yellow-grey with black stripes: the coat of lurking hyena’s.

Rogier Ormeling

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s