How Germany’s Putin Policy Failed Kyiv Post 21-2-2026

Why didn’t we see it? Did we not want to see it? These were the questions that, after Feb. 24, 2022, prompted longtime Moscow correspondent for Stern magazine, Katja Gogler, and her husband, Georg Mascolo, former editor-in-chief of Der Spiegel, to conduct an in-depth investigation into Germany’s Russia policy during the Putin era. The result is a conscientiously detailed page-turner, just as compelling as mindboggling with the telling title: “Das Versagen” (The Failure).  

When Gerhard Schröder became chancellor in 1998, he received a secret dossier from the foreign intelligence service, BND, pointing to the symbiotic relationship between the Russian secret services and the Russian mafia, with the “emphatic support” of the Yeltsin government. 

In 1999, shortly after former KGB officer in the GDR and FSB director Vladimir Putin was appointed prime minister, the German embassy in Moscow reported that Chekists had taken power. The German secret services were therefore skeptical when Putin became president: “From the outset, the BND regarded him as a head of state deeply entangled in organized crime and secret service structures. A kind of KGB Mafia, a criminal at the top of the state,” according to former BND Vice President Arndt Freytag von Loringhoven.

This seems forgotten during the Orthodox Christmas celebrations in Moscow in early January 2001, to which Putin invited the Schröder couple. An unforgettable day: Red Square walk, romantic sleigh ride through Kolomenskoye Park with its old tsarist residence, Giselle ballet at the Bolshoi, worship at Christ the Savior Cathedral, and a visit to the home of the Putins. The two men even went to the sauna together.

Thus blossoms an indestructible bromance and partnership between Germany and Russia. For Putin, Germany, already Russia’s most lucrative export market for gas and oil, is the means to his ultimate goal: restoring Russia as a world power. Remarkably, their meetings occur mainly in private; Foreign Minister Yoschka Fischer, advisors, and protocol staff are kept out as much as possible, while interpreters are unnecessary.

Although he had already subjugated the Russian media and still wages a particularly brutal war in Chechnya, Putin also succeeds in winning over the Bundestag in September 2001.

His speech, delivered in German, seems to herald a new era of peaceful German-Russian relations and earns him a standing ovation. However, key points were devised by two Germans who had been consulted beforehand: Horst Teltschik, co-negotiator of German reunification, and Klaus Mangold, chairman of the East-Committee, the trade association that promotes economic relations with countries east of Germany. In fact, the Bundestag members are applauding German wishful thinking about a joint European, economic, and democratic future with Russia.

In 2005, at the end of his chancellorship, Schröder strikes a deal with Putin, the actual head of state-owned Gazprom, to build a gas pipeline through the Baltic Sea to Germany. Barely 15 days after his resignation, he becomes chairman of the shareholders’ committee of the Nord Stream pipeline. A controversial move, smacking of revolving door corruption, marking the beginning of a long and highly profitable career in Russia’s gas and oil empire, including as a prominent Kremlin lobbyist. 

Together with former Stasi agent, Putin confidant, and Nord Stream 1 and 2 CEO Matthias Warnig, Schröder bears primary responsibility for Germany’s dependence on Russian gas. Just like his successor Angela Merkel, who also insists, until the end of her tenure in 2021, that the pipelines are a purely private economic project. Though her governments wield a political argument too: close economic relations foster democratization. A grave misconception: Germany’s energy dependence, its billions, actually sustain the Putin system and fuel his imperialist dreams. 

In 2008, the NATO summit in Bucharest is dominated by heated discussions over the membership applications of Georgia and Ukraine. US President George W Bush is in favor, thus refusing to grant Putin, to whom this is a red line, veto power. Ultimately, NATO’s door is formally opened to both countries, yet actual accession is impeded: largely due to Merkel, there is no membership action plan. Georgia and Ukraine remain in limbo security-wise, though Merkel believes in hindsight that the Bucharest compromise prevented a direct Russian attack on a still defenseless Ukraine.

Which makes it even more incomprehensible why her government does not develop a Ukraine-strategy but effectively rewards Russia’s 2008 invasion of Georgia by entering into military cooperation with Moscow. Though Russia won the brief war against Georgia, its army did not make a good impression. Putin, therefore, seeks to modernize it, and the Germans, while making substantial cuts to their own defense, are willing to help. Military cooperation leads to trust, and that leads to peace, so goes the argument.   

This leads to years of negotiations on the export of sensitive weapons technology to Russia. At the top of Russia’s wish list, alongside the Leopard tank: the state-of-the-art Altmark military training center. Here, laser-based simulated combat comes as close as it gets to lethal action with live ammunition. Every tank or soldier that is hit is recorded. Thousands of sensors feed battlefield data in real time into the Duell Simulator computer program, which acts as an objective referee. 

The Russians want no fewer than eight of these centers, which should be operational by 2020, a mega deal for arms manufacturer Rheinmetall, worth around €1 billion ($1.2 billion). In June 2011, Russian Defense Minister Serdyukov and Chief of General Staff Makarov visit Rheinmetall in Unterluss – Europe’s largest private weapons testing area – on the occasion of the festive signing ceremony for the first center, worth €135 million ($160 million).   

In subsequent years, Rheinmetall engineers travel frequently to Mulino in Russia, where the training center is to be situated, while Russian experts are welcomed at Rheinmetall and the Bundeswehr. Plans are also being made for the exchange of officers to the respective headquarters and for joint German-Russian maneuvers north of St Petersburg.  

However, at the last minute, due to the annexation of Crimea, the German government terminates the military cooperation. Export licenses for the training center and the mobile field camp, both ready for delivery, are rescinded. Nevertheless, even without further Rheinmetall support, a combat training center is being put into operation in Mulino. In September 2021, Sapad-21, one of the last major rehearsals for the large-scale attack on Ukraine, is held here.  

Incidentally, Gogler&Mascolo forgot to note that military cooperation with NATO member Germany was completely at odds with the narrative that the alliance posed a threat to Russia. 

When Russia in 2014 also wages war in Donbas, Merkel commits herself to a ceasefire and a lasting solution during the Minsk-process. Ukrainian ambassador to Berlin Andrij Melnyk lauds the Minsk II agreement as her courageous diplomatic masterpiece: “It stopped Putin’s advance. But then Merkel continued to cozy up to him instead of responding forcefully, which was a fatal mistake.”  

Not only does Minsk II ultimately prove unacceptable to the Ukrainian parliament, but the border with Russia also remains open. The ceasefire is never observed or strictly enforced, leading to an even more devastating war.  

Even the hybrid war against Germany itself remains without significant consequences. Whether it concerns, as in April 2015, hacks of Bundestag accounts including Merkel’s by Russia’s GRU, polarizing disinformation, instrumentalization of migration flows, assassinations with chemical weapons in England, the murder of a Chechen asylum seeker in Berlin, etc., during her 16-year reign, Merkel undermines her own willingness to engage in dialogue by failing to pair it with deterrence.   

Not only is military aid to Ukraine taboo, the German government even fails to empower its own democracy, as cyber security and military defense are being neglected.  

Moreover, Russian money is still welcome. Take Putin’s old judo buddy, billionaire Arkady Rotenberg, who built the illegal Kerch Bridge that tethers Crimea to Russia, despite EU sanctions, he is able to acquire the most expensive real estate projects in Munich, Berlin, and elsewhere.

“The idea that political change could be achieved through economic integration was the greatest failure of German foreign policy,” says Sigmar Gabriel, who served under Merkel, first as Minister for Economic Affairs and later as foreign minister, in self-critical hindsight. Which does not absolve him from the fact that he was largely responsible too. 

Despite the annexation of Crimea and the Donbas war, the hybrid war against Germany itself, warnings and massive resistance from Central and Eastern European states, the US, the European Parliament, and the European Commission, as well as a Bundestag motion by the Greens to halt construction, the government remained adamant in pursuing Nord Stream 2.

To keep the Minsk process going, it was deemed necessary not to annoy Putin by depriving him of his pet project. Moreover, cheap gas for German industry and consumers was more important than solidarity with Eastern Europe. Consequently, Russia’s share of total German gas imports would increase significantly to 55% in 2022.   

Germany’s mindboggling blindness to the geopolitical dimension and its national security interests comes even more to the fore in its approval of an asset swap between the German oil and gas company BASF/Wintershall and Gazprom. As a result, Germany’s largest gas storage facility in Rehden falls in September 2015 into Russian hands. In September 2021, the average fill rate of German gas storage facilities is 64%, with Rehden at 4%, causing prices to surge.  According to indications the BND obtained, replenishment was blocked by the Kremlin.                                                                    

“I am so furious with us because we have failed historically,” tweeted Annegreet Kramp-Karrenbauer, Minister of Defense from 2019 to 2021, on Feb. 24, 2022.

“Das Versagen” is a poignant book. Especially since Germany, more than any other country, has accepted responsibility for its own criminal history, and now, once again, has to face up to its own failure. And it can only be regarded as a particularly tragic twist of fate that this failure arose in part precisely from the commendable German willingness to learn from the mistakes of the past.  

Gogler & Masculo: “Above all, we owe this evaluation, at the very least, honesty and sincere attention, to the people of Ukraine. They have been braving the war for years. They are paying the highest price. Every single day.”  

Meanwhile, since the United States drastically reduced its security assistance to Ukraine, Germany has stepped up to the plate and was far by the biggest donor in 2025. In 2026, it increased its support even further. Chancellor Friedrich Merz has also taken a leading role in supporting Kyiv diplomatically. 

Rogier Ormeling Kyiv Post February 21 2026 https://www.kyivpost.com/opinion/70301

HOE HET DUITSE POETINBELEID MISLUKTE BNN/VARA, Joop.nl

Katja Gogler, jarenlang Moskou-correspondent voor het tijdschrift Stern, en haar man Georg Mascolo, voormalig hoofdredacteur van Der Spiegel, ertoe brachten om na 24 februari 2022 diepgaand onderzoek te doen naar het Duitse Ruslandbeleid tijdens het Poetin-tijdperk. Het leverde een uiterst gedetailleerd en meeslepend boek op, met de veelzeggende titel: Das Versagen (De Mislukking). 

Als Gerhard Schröder in 1998 bondskanselier wordt krijgt hij een geheim dossier van de buitenlandse inlichtingendienst BND dat wijst op de symbiotische vervlechting tussen de Russische geheime diensten en de Russische maffia, met de ‘uitdrukkelijke steun’ van de Yeltsin-regering.

In 1999 kort nadat voormalig KGB-officier in de DDR en FSB-directeur Vladimir Poetin tot premier is benoemd meldt de Duitse ambassade in Moskou dat tsjekisten de macht hebben overgenomen. De Duitse geheime diensten zijn dan ook sceptisch als Poetin zelfs president wordt: “Vanaf het begin af aan beschouwde de BND hem als een staatschef die diep in de georganiseerde criminaliteit en geheime dienst structuren was verstrikt. Een soort KGB-Maffia, een crimineel aan de top van de staat” aldus voormalig BND-vice president Arndt Freytag von Loringhoven. 

Dat lijkt vergeten tijdens de orthodoxe kerstviering begin januari 2001 in Moskou waartoe Poetin het echtpaar Schröder heeft uitgenodigd. Een onvergetelijke dag: Rode Plein-wandeling, romantische sleerit door het Kolomenskoje park met de oude tsaren-residentie, Giselle ballet in Bolsjoj, eredienst in de Christus-Verlosser-kathedraal en visite bij de Poetins thuis. Beide mannen gaan zelfs nog samen naar de sauna. 

Zo ontluikt een onverwoestbare männerfreundschaft en een partnerschap tussen Duitsland en Rusland. Voor Poetin vormt Duitsland, reeds de lucratiefste afzetmarkt van Russisch gas en olie, het middel tot zijn uiteindelijke doel: herstel van Rusland als wereldmacht. Opmerkelijk genoeg vinden hun ontmoetingen vooral onder vier ogen plaats, minister van Buitenlandse Zaken Yoschka Fischer, adviseurs en protocollisten worden er zoveel mogelijk buiten gehouden, tolken zijn overbodig. 

Hoewel hij al snel de Russische media heeft onderworpen en een zeldzaam brute oorlog in Tsjetsjenië voert, weet Poetin, in september 2001, ook de Bondsdag voor zich te winnen. Zijn in het Duits uitgesproken rede lijkt een nieuw beloftevol tijdperk van vreedzame Duits-Russische betrekkingen in te luiden en oogst een staande ovatie. Kernpunten zijn echter bedacht door twee, vooraf geconsulteerde Duitsers: Horst Teltschik, medeonderhandelaar van de Duitse hereniging, en Klaus Mangold, voorzitter van het Oost-Comité, de handelsvereniging die economische relaties met landen ten oosten van Duitsland bevordert. Eigenlijk klappen de Bondsdagleden vooral voor Duits wensdenken omtrent een gezamenlijke Europese, economische en democratische toekomst.

In 2005 aan het slot van zijn kanselierschap sluit Schröder een deal met Poetin, de eigenlijke chef van staatsbedrijf Gazprom, om een gaspijpleiding door de Oostzee naar Duitsland te bouwen. Amper 15 dagen na zijn aftreden wordt hij voorzitter van de aandeelhouderscommissie van de Nordstream genoemde pijpleiding. Een controversiële, naar draaideur corruptie riekende overstap, het begin van een lange en uiterst profijtelijke carrière door het Russische gas en olie-imperium, onder meer als prominent Kremlin-lobbyist.

Met ex-Stasi, Poetin-vertrouweling en Nord Stream 1 en 2 CEO Matthias Warnig behoort Schroder tot de hoofdverantwoordelijken voor de Duitse afhankelijkheid van Russisch gas. Net als zijn opvolger Angela Merkel, die tot het eind van haar ambtsperiode in 2021 eveneens volhoudt dat de pijpleidingen een zuiver particulier economisch project zijn. Hoewel haar regeringen evengoed een politiek argument aanvoeren: nauwe economische relaties bevorderen de democratisering in Rusland. Een ernstige misvatting: de Duitse afhankelijkheid en miljarden houden het Poetin-systeem juist in stand en voeden zijn imperialistische dromen. 

In 2008 wordt de NATO-top in Boekarest gedomineerd door verhitte discussies over het door Georgië en Oekraïne aangevraagd lidmaatschap. VS-president George W. Bush is voorstander en weigert Poetin, voor wie dit een rode lijn is, vetorecht te verlenen. Uiteindelijk wordt de NATO-deur voor beide landen geopend maar feitelijke toetreding verhinderd: vooral door Merkel is van een lidmaatschapsactieplan geen sprake. Georgië en Oekraïne blijven qua veiligheid in zweeftoestand, al acht Merkel het achteraf mogelijk dat het Boekarest-compromis een directe Russische aanval op destijds weerloos Oekraïne heeft verhinderd.

Dat maakt het nog onbegrijpelijker waarom haar regering geen Oekraïne-strategie ontwikkelt maar de Russische inval in 2008 in Georgië in feite beloont door een militaire samenwerking aan te gaan met Rusland. Dat heeft de korte oorlog tegen Georgië weliswaar gewonnen maar militair geen beste indruk gemaakt. Dus wil Poetin het leger moderniseren en de Duitsers blijken, terwijl zij fors bezuinigen op de eigen defensie, meer dan bereid te helpen. Militaire coöperatie leidt tot vertrouwen en dat tot vrede, aldus het argument.   

Jarenlang wordt over export van de gevoeligste wapentechnologie naar Rusland onderhandeld. Op de Russische verlanglijst staat, behalve onder meer de Leopard-tank, vooral het Duitse, state-of-the-art troepenoefeningscentrum Altmark. Daar wordt tijdens  combat simulaties in plaats van met scherpe munitie met lasers getraind. Elke getroffen tank of soldaat wordt geregistreerd. Duizenden sensoren voeren slagveld gegevens in real time in het computerprogramma Duell Simulator dat als objectieve scheidsrechter fungeert.

De Russen willen maar liefst acht oefencentra die in 2020 operationeel moeten zijn, een megadeal voor wapenconcern Rheinmetall van zo’n 1 miljard euro. In juni 2011 komen Russisch defensieminister Serdjukov en chef generale staf Makarov naar Rheinmetall in Unterluss – Europa’s grootste private wapentestgebied – voor de feestelijke verdragsondertekening voor het eerste centrum, ter waarde van 135 miljoen euro.  

In daaropvolgende jaren reizen Rheinmetall-technici regelmatig naar Mulino in Rusland waar het trainingscentrum is beoogd, russische experts zijn op hun beurt te gast bij Rheinmetall en de Bundeswehr. Gepland zijn ook de uitwisseling van officieren naar de respectievelijke hoofdkwartieren en gezamenlijke Duits-Russische manoeuvres ten noorden van St Petersburg. 

Zover komt het echter net niet, vanwege de Krim-annexatie beëindigt de Duitse regering de militaire coöperatie. Uitvoervergunningen voor het ter levering gereedstaande trainingscentrum en het mobiele veldkamp worden ingetrokken. Zonder Rheinmetall ondersteuning gaat in Mulino echter evengoed een gevechts-oefeningscentrum in bedrijf. In september 2021 vindt daar Sapad-21 plaats, een van de laatste grote repetities voor de grote aanval op Oekraïne.   

Overigens vergeten Gogler & Mascolo nog op te merken dat de militaire samenwerking met NATO-lid Duitsland geheel in strijd was met het narratief dat het bondgenootschap een bedreiging voor Rusland vormde. 

Als Rusland vanaf 2014 ook in de Donbas oorlog voert spant Merkel zich tijdens het Minsker proces in voor een wapenstilstand en een duurzame oplossing.  Oekraïens ambassadeur in Berlijn Andrij Melnyk betitelt de Minsk II overeenkomst als haar ‘’moedige diplomatieke glansstuk: Het heeft Poetins opmars gestopt. Maar daarna heeft Merkel met hem verder geknuffeld en niet staalhard gereageerd, een fatale fout.” 

Niet alleen blijkt Minsk II uiteindelijk onaanvaardbaar voor het Oekraïense parlement, ook de grens met Rusland blijft open. De wapenstilstand wordt nooit nageleefd en robuust afgedwongen, wat de aanleiding vormt voor een nog verwoestender oorlog. 

Zelfs de inmiddels tegen Duitsland zelf gevoerde hybride oorlog blijft zonder echte consequenties. Of het nu gaat zoals in april 2025 om hacks van Bondsdagaccounts waaronder die van Merkel door de Russische militaire geheime dienst, polarisatie zaaiende desinformatie, instrumentalisering van migratiestromen, liquidaties met chemische wapens in Engeland, de moord op een Tsjetsjeense asielzoeker in Berlijn etc., gedurende haar 16-jarige regeerperiode ondermijnt Merkel haar eigen bereidheid tot dialoog door deze niet te paren aan afschrikking.    

Niet alleen is wapenhulp aan Oekraïne taboe, de Duitse regering verzuimt zelfs haar eigen democratie weerbaar te maken, cyber-security en militaire defensie worden verwaarloosd. 

Bovendien is Russisch geld nog steeds welkom. Neem Poetins oude judobuddy, miljardair Arkady Rotenberg, die de illegale Kerch-brug bouwde die de Krim met Rusland verbindt, ondanks de EU-sancties kan hij de duurste vastgoedprojecten in München, Berlijn en elders verwerven.

‘’Het idee dat politieke verandering door economische integratie te bereiken valt werd het grootste falen van het Duitse buitenlandbeleid’’, zegt Sigmar Gabriel – minister van economie en later buitenland onder Merkel – achteraf zelfkritisch. Wat niet wegneemt dat hij in hoge mate medeverantwoordelijk was.

Ondanks de Krim-annexatie, de oorlog in Oost-Oekraïne, de ongekend brute Russische interventie in Syrië ten gunste van dictator Assad, de hybride oorlog tegen Duitsland zelf, de massieve weerstand en waarschuwingen van Centraal- en Oost-Europese staten, de VS, Europese Parlement en Europese Commissie, een Bondsdag-motie van de Groenen om de bouw te stoppen, bleef de regering stug vasthouden aan Nord Stream 2. Het Minsker proces gaande houden, dus Poetin niet bruuskeren door hem zijn lievelingsproject te ontnemen, zo heette het. Goedkoop gas voor de Duitse industrie en consument was bovendien belangrijker dan solidariteit met Oost-Europa. Het aandeel van de Russische gasimport zou flink stijgen tot 55% in 2022.  

De Duitse blindheid ten aanzien van de geopolitieke dimensie en het nationale veiligheidsbelang blijkt ook uit de verbijsterende goedkeuring voor een asset ruil tussen het Duitse olie- en gasbedrijf BASF/Wintershall en Gazprom. Waardoor in september 2015 Duitslands grootste gasopslag in Rehden in Russische handen komt. In september 2021 ligt de gemiddelde vulstand van Duitse gasopslag op 64%, Rehden staat op 4%, waardoor de prijzen de hoogte ingaan. Volgens indicaties die de BND ontving, blokkeerde het Kremlin de aanvulling.  

“Ik ben zo woedend op ons omdat we historisch gefaald hebben” tweet minister van defensie van 2019-2021 Annegreet Kramp- Karrenbauer op 24 februari 2022.

Das Versagen is een schrijnend boek. Vooral daar Duitsland, meer dan enig ander land, de verantwoordelijkheid voor haar eigen criminele verleden heeft aanvaard en nu opnieuw eigen falen onder ogen moet zien. En het kan slechts als een bijzonder tragische speling van het lot worden beschouwd dat deze mislukking deels juist voortkwam uit de prijzenswaardige Duitse bereidheid om te leren van de fouten uit het verleden. 

Gogler & Mascolo: ‘’Bovenal zijn we deze evaluatie, op zijn minst eerlijkheid en aandacht, verschuldigd aan de mensen in Oekraïne. Zij trotseren de oorlog al vele jaren. Betalen de hoogste prijs.  Elke dag.’’

Sinds de VS de veiligheidheidssteun aan Oekraïne drastisch heeft teruggeschroefd is Duitsland in de bres gesprongen, in 2025 was het veruit de grootste donor. In 2026 voerde het de steun nog verder op. Bondskanselier Friedrich Merz heeft ook een leidende rol op zich genomen bij de diplomatieke ondersteuning van Kyiv. 

Rogier Ormeling BBN/VARA Joop.nl https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/hoe-het-duitse-poetin-beleid-mislukte

Only Regime Change will End the War (Kyiv Post) 25-11-2025

From Russian Duma dissident to Ukrainian defender, Ilya Ponomarev confronts Putin’s regime and calls out the West’s role in enabling Moscow’s aggression.

In 2014, Ilya Ponomarev(1975) was the sole parliamentarian of the 450 members of the Russian Duma to vote against the annexation of Crimea. He paid a high price for this: he was branded a traitor to the nation, threatened, and had his bank accounts frozen. That is why, at the time, in an opinion piece in Trouw, a leading Dutch newspaper, I called on Members of European Parliament to support their Russian colleague by awarding him the European Parliament’s annual Sakharov Prize. To no avail: none of the 47 Dutch and Belgian MEPs to whom I sent the piece responded.

Eventually Ponomarev fled to Ukraine, where he obtained citizenship and following the fullscale invasion joined the Ukrainian Territorial Defense Forces. Recently, I spoke with him in a restaurant in Kyiv, under the watchtful eye of his body guard.   

What gave you the courage to vote against the Crimea annexation?

lya Ponomarev: The foundation was laid by my parental upbringing, but the final decision was made with my ex-wife. She clearly understood my internal struggle, since a no-vote would lead to retaliation, which would affect not only me but also my family. Thus when she said ’if you don’t vote against it, don’t come home’ she lifted that responsibility of my shoulders.

Do you miss Russia?

Obviously I would like to go back. Russia is deeply ill and when a relative is deeply ill, both physically and morally, you need to attend and fight for the patient’s life in the hope that it will recover and return to normality. And in many cases you need to inflict pain on the patient, intervene surgically, spill blood. So that’s my emotion towards Russia.

Spilling blood, does that also entail blowing up Darya Dugina? (obviously the car bomb that killed her was meant for her father ultranationalist ideologue and cheerleader for the war Aleksandr Dugin who urged Russians to kill as many Ukrainians as possible, though she was a fierce war propagandist too )

Yes

The Kremlin narrative that Russia’s war against Ukraine was provoked by NATO expansion has been taken for granted by quite a few people in the West too.

The West’s fundamental mistake with regard to Russia was not NATO-expansion, but when it applauded when Boris Yeltsin in 1993 ordered tanks to shell parliament. When you say ’We care about principles and democracy, we want to help you to normalize Russia’, and then support a violent non-democratic coup then your words and deeds are not aligned. Another mistake was Western support for the way privatization was done, which many people considered to be very unfair. On top of that came Yeltsins 1996 fraudulent presidential election victory over Communist candidate Zyuganov. Compare this to the 1995 Polish elections, which incumbent president Walesa lost to former communist Kwasniewski. That signaled to the people that they could choose, whereupon Poland became a normal democratic country. It was obvious to me that if in 1996 there had been no Western-backed electoral fraud, Zyuganov would have won. And since he was not a deep red but rather pink communist, the next president would have been Boris Nemtsov, the prime candidate on the liberal flank, and Russia would have developed democratically, like Poland.

After the collapse of the Soviet Union, the US was reluctant to expand NATO, but Czech and Polish presidents Havel and Walesa banged  hard on NATO’s door. Not only the Duma shelling, but also the first Chechen war and the fact that Yeltsin did not dismantle the KGB reinforced their fear of Russian revisionism.

All of this played a role; mistakes were deep-rooted, and NATO expansion was a consequence of that, rather than the original mistake. It still boils down to a girl being raped because she wears a miniskirt. Yes, there were mistakes: if I had been this girl, I would not have gone out in the dark wearing a miniskirt, because I would have thought about the hazards. Still it would not be her fault but that of the rapist, in this case the Russian aggressor.

With the treaties of Paris in 1990 and Istanbul in 1999, the Soviet Union and later Russia declared that every nation has the right to choose its own military alliance.

How can one nation decide for another nation? If Russia and Ukraine had signed an agreement whereby Kyiv in exchange for cheap gas  promised to refrain from participating in certain military alliances, that would have been a different matter. Since there was no such agreement, why is it an issue?

In April 2022 Putins former prime minister Mikhail Kasyanov said on  CNN that ”All these statements that NATO poses a threat are absolutely artificial reasons that Mr. Putin has developed.” And indeed in his infamous 2021 essay Putin already seemed to have presented the real cause of the war: that he does not accept that Russians and Ukrainians are different peoples and denies the latter the right to exist as a sovereign nation.  

For me, that was not the reason. I don’t consider Putin a long-term strategic thinker. The 2014 Crimean annexation was not the result of a long-term imperialist plan, but a spontaneous decision to counter the Ukrainian revolution, which represented a colossal failure of his policies. Putin’s power in Russia hinges on one thing: projecting an aura of victorious omnipotent power. As soon as he shows signs of weakness and appears to be losing, trouble is coming. That’s why in 2022 he acted likewise. When Zelensky became president, Putin believed that he was ready to surrender, or at least willing to make a major compromise. When that wasn’t the case, he got mad and sought retaliation. Moreover, he was brainwashed into believing that the Ukrainian people were waiting for Russian liberation. So he made a wrong move, and it wasn’t a long-term strategic calculation, but an opportunistic decision.

When Putin denied in 2014 that Russian troops were in Ukraine former Russian opposition leader Boris Nemtsov collected a lot of evidence about their presence there. Which, following Nemtsov’s assassination in 2015, was published in a report titled ‘Putins war’. Since then a lot of people, including Gary Kasparov, insist on caling it ‘Russia’s war.’ Would you agree with that?

I would say that Russian people did not start this war; it was Putin who started it, but Russian people preferred not to fight against the war.

Numerous Russians even actively participate in it and commit war crimes: genocide, urbicide… 

Yes that was happening in Chechnya as well. Unfortunately that is the nature of many people in the Russian Army and they have been given the green light to commit violence, rape and pillage and they do it very openly and eagerly. 

Military analyst Dara Massicot warned in Foreign Affairs’ latest issue that the Russian military has become a learning organization that relentlessly analyses and disseminates combat experience, for instance by rewriting military manuals.

I have been saying from the start that we should not underestimate the enemy, indeed they are learning. Right now Russia outnumbers Ukraine as regards to the number of drones and soldiers at the frontline, that’s why they are making small but steady advances. Strategically, however, this leads nowhere; throughout the year of very bitter fighting Ukraine lost less than 1% of its territory while Russians lost several hundreds of thousands of troops. So okay: another year, another 1% of the territory and Ukraine would probably lose Prokrovsk. But how does that change the strategic equilibrium?

According to the Kiel Institute Ukraine Support Tracker the US hardly supplied any aid since Trump’s return to office. Which means that Europe has to fill the gap, in other words a lot depends now on Germany

Germany however is not the bottleneck. To point out some simple facts: 80% of Russian casualties are caused by Ukrainian produced weapons. And the annual production budget of all this stuff, drones and arms, lies somewhere in the proximity of $5 billion. We’re talking about hundreds of billions of foreign arms which contribute to less than 20% of Russian casualties. International unity is important but instead of talking about hundreds of billions of supplies, we would better receive another $5 billion in cash so we can double our drone production. That would be a way more efficient investment than Tauruses and Tomahawks. As to the Ukrainians, I always urge them to focus more on politically impactful activities inside Russia. Yes, we can burn all their refineries, and they are good targets. But since they lie at the outskirts of large cities, their residents can observe it from their comfortable couches, as if it were merely a football match. Moscovites, government bureaucrats, and leaders of this regime who are actually organizing the fighting live as if there is no war. As if they are totally immune and don’t even need personal security because no one is targeting them.

Are you actually advocating assassinations?

One should not use the word assassination. If a soldier shoots another soldier in a war you would not call it an assassination, but use a different word. To me there is a very clear line between combatants and civilians. I am definitely against targeting civilians  which would be an act of terror. But the people who are organizing the war, government ministers, regional governors and their ministers, law enforcement people, war propagandists etc are combatants and therefore a legitimate target. 

Since 24 February 2022 56 members of the Russian elite died under strange circumstances, according to Novaya Gazeta.  Many of them have fallen out of windows. It has been suggested that Putin thus attempts to enforce more loyalty to the war effort as well as prevent clique formation.

Putin is being blamed for everything, that’s just a hype, this is not how the system works. He is way above such cases. In 99 % of them Putin or the FSB had nothing to do with it. Firstly, there were some natural causes because I knew a couple of these guys. Obviously the majority of cases were murders, people who were in charge of money laundering, illegal financial transfers from large enterprises into Western assets. As soon as they were hit by sanctions their work became redundant and they became a liability. But of course there are political figures who are on Putins radar, Navalny’s assassination  could not have happened without his knowledge. 

What about Nemtsov’s assassination, did Putin know?

There are many indications that he did not know, several credible sources told me that he was mad about it. And at the end of the day five Chechens, though they merely pulled the trigger, were sentenced to jail. That would not have happened without Putin’s consent. Nobody was punished for the Litvinienko and Navalny murders or the Skripal poisoning. A clear sign these were authorised. 

Anna Politkovskaya who reported about Russia’s brutal war in Chechnya was murdered on Putin’s birthday. Birthday present?

No, it had nothing to do with Putin, he did not care about her.  Ramzan Kadyrov was behind it, and it was part of the arrangement. In order to keep Chechnya stable he got the license to kill whoever he needs to kill.

For years Western politicians seem to have blinded themselves to the fact that Putin’s Russia is a Mafia state, a term coined by former FSB-officer Litvinenko, who fled to the West and accused Russian Secret Services of staging the Russian apartment bombings in 1999 in an effort to bring Putin to power.

Initially I did not believe it.  But when I weighed the arguments, talked a lot to Sasha(Litvinenko), who was my good friend, and other investigators, I came to the realization that it is true. Yet hardly anyone believes it because it is too horrible to accept. But there is a good chance that the truth will be publicly disclosed after the regime change. Because then some FSB-people who were in charge, would trade the truth in exchange for saving their ass.

You also live in the US now and are in contact with American politicians. In Taiwan and Japan people very much fear that Putin will win. But in the Trump administration there are still people who refuse to see that the European and Pacific theatres are inextricably linked.

The Trump administration is starting to realize that a Putin victory would greenlight China vis-à-vis Taiwan, and I actually prefer them to the Biden administration. Though that had a lot of nice people, I hate it when people are saying all the right words and then do nothing. Trump on the other hand is a pretty authentic personality who delivers on his campaign promises. Though unpredictable in the short term he is extremely predictable in the long run, and also extremely transactional. While not many people know how to deal with such an unusual political creature, Zelenskyy seems to have learned it by now. They started at a low point, since Trump generally disliked him, but their relationship has improved considerably over the past six months. By the way, I agree with Trump that if he had been in power in 2022, there would have been no large-scale invasion, as Trump’s unpredictability would have been a serious deterrent for a coward like Putin. Biden, on the other hand, behaved as Putin expected, but the key thing was that Zelensky and the Ukrainian people behaved differently than he expected. Zelensky is undoubtedly a hero, though there is much to criticise about the current authorities. But even if we disagree, we are in a war mode and the Ukrainian people entrusted him to be commander-in-chief. He makes a lot of mistakes but nobody is perfect and he actually listened when people took to the streets. 

You consider yourself a democrat and prefer Trump to Biden. Don’t you think Trump is destroying American democracy? He seems intent on replacing the rule of law with the law of the ruler and be part of Autocracy Inc as Anne Applebaum calls it. 

Anne is my good friend and she has very valid concerns about American democracy. But I need to work in the interest of Ukraine and Russia and to me Trumps administration is way better. Wether it is better or worse for Americans I will keep to myself, because it could affect our cause. I am very disappointed in the way the West performed, being too afraid of escalation. Probably the key mistake of this war was that the Biden administration tied everybody’s hands, prevented Ukrainians from defending themselves more decisively. When Newsweek revealed that CIA director Bill Burns and his counterpart Naryshkin had made a covert deal ( the US would not seek regime change in Moscow and prohibit Ukraine from carrying out strikes on Russian territory while Russia in return would limit its assault on Ukraine and not attack NATO-members)  I told Burns whom i know very well: “I understand that you made a deal and I am not asking you to be involved in regime change but I ask you to stand back and not tie the hands of Ukrainians because for them it is a survival issue. And the only way one can end the war is to make sure that there is regime change in Russia.” Nevertheless there was this explicit order from Washington: if you are doing anything within Russia you will not receive weapons. 

So how could regime change be achieved?

Of course there are benificiaries of the war who have an interest in the regime’s survival: criminals for whom it means a social lift,  people who acquire Western businesses which are leaving Russia, people involved in the military-industrial complex. But there lingers great discontent within the elites, among the majority of business men and even government officials. They are sanctioned and cannot travel to the places they like. There are no cross-border transactions, their capital is held hostage in Russia. At any moment a security person or police officer can come and say: now it ‘s all mine. This is all very uncomfortable, so they feel as if they are living during a plague. They wine and dine and try to enjoy life in Moscow but they really are in a besieged fortress. They long to escape, which is a very fertile soil for actually doing things. But one needs to work with those circles, from the outside, like in Russia’s past, in 1905, 1917, 1991.

Would a future Russian government ever tell their people that Ukrainians are not Russians and pay reparations? 

Our government would do it. There is actually a simple solution to these reparations. They can be simply paid by selling Russian gas to Europa via Ukraine, by letting Ukraine resell it to Europe at a higher price; the premium would be used to rebuild Ukraine’s economy. It would be a winwin for everyone: the Russians would regain the market, Ukrainians would have the budget, Europeans cheaper oil and gas

Putin claims that Ukraine and Russia are one country.  The irony is that to you it is in a sense also one country, because their fate is intertwined; without an independent Ukraine no democratic Russia.

To me the collapse of the Soviet Union was also a big human tragedy since there were a lot of families who got separated. But If people want to live separately who are we to force them to stay together? If   someone who is married wants to get divorced you need to respect that decision. The right of nations to selfdetermination should be unconditionally granted, though we should not get stuck to this issue as it is not the main one. What matters is the nature of the regime, the democratic system, the right of people to selfgovern. And the right to selfdetermination is just a subset of the overarching principle of letting people selfgovern. 

Rogier Ormeling

PS When I later contacted Ponomarev to ask him about recent reports that the situation on several other fronts, such as in the Zaporizhea and the Dnipro regions, is worsening, he stuck to his statement that there is a strategic equilibrium. “Of course the problems at the front do exist but as I said these are not particular gamechangers.’’

Regarding the 28-point peace plan, which has been widely and fiercely criticized as Ukraine’s capitulation to Russia, he preferred to refrain from commenting:  ’Because momentarily I am in Washington speaking to many participants in this story.  Moreover everyone has an opinion now. Trump is interested in making noise, as is the current Ukrainian administration because of the recent scandals, and of course, Putin is interested in creating noise.’

https://www.kyivpost.com/interviews/64614

ZONDER REGIME CHANGE GEEN EIND AAN DE OORLOG Joop BNN/VARA 29-11-2025

Van Russische Doema-dissident tot Oekraïense verdediger: Ilja Ponomarev neemt het op tegen het Poetin-regime en hekelt de westerse rol die gelegenheid biedt aan Russische agressie.

In 2014 stemde Ilya Ponomarev (1975) als enige parlementariër van de 450 leden tellende Russische Doema tegen de Krim-annexatie.  Daarvoor betaalde hij een hoge prijs: hij werd gebrandmerkt als landverrader en bedreigd, ook zijn bankrekeningen werden bevroren. Vandaar, dat ik destijds, in een opiniestuk in Trouw, Europese parlementsleden opriep hun Russische collega te steunen door hem de jaarlijkse Sacharov-prijs te verlenen. Zonder resultaat: geen van de 47 Nederlandse en Belgische MEP’s, aan wie ik het stuk mailde, reageerde.

Uiteindelijk vluchtte Ponomarev naar Oekraïne, waar hij het staatsburgerschap verwierf en zich na de grootschalige invasie aansloot bij de Oekraïense Territoriale Verdediging. In 2023 plaatste   het Russische Ministerie van Binnenlandse Zaken hem op de nationale terroristenlijst. Onlangs sprak ik hem in een restaurant in Kyiv, onder het toeziend oog van zijn lijfwacht.  

Wat gaf u de moed om tegen de Krim-annexatie te stemmen?

De basis daarvoor werd gelegd door mijn opvoeding, maar de uiteindelijke beslissing nam ik met mijn ex-vrouw. Zij begreep mijn innerlijke strijd, aangezien een nee-stem zou leiden tot represailles, die niet alleen mij maar ook mijn gezin zouden treffen. Toen ze zei: “Als je niet tegen stemt, kom dan maar niet thuis”, nam ze die verantwoordelijkheid van mijn schouders.

Mist u Rusland?

Natuurlijk zou ik graag teruggaan. Rusland is ernstig ziek en wanneer een familielid ernstig ziek is, zowel fysiek als mentaal, moet je voor de patiënt zorgen en vechten voor zijn leven, in de hoop dat hij zal herstellen. En in veel gevallen moet je de patiënt pijn doen, chirurgisch ingrijpen, bloed vergieten. Dat is mijn emotie ten opzichte van Rusland.

Bloed vergieten, ook dat van Darya Dugina? (Hoewel zelf ook een fervent oorlogspragandiste was de autobom die haar doodde waarschijnlijk bedoeld voor haar vader, de ultranationalistische ideoloog Aleksandr Dugin die de Russen aanspoorde om zoveel mogelijk Oekraïners te doden.)

Ja.

Het Kremlin-narratief dat de oorlog tegen Oekraïne door de NAVO-uitbreiding is uitgelokt wordt ook door vele mensen in het Westen voor waar aangenomen.

De fundamentele fout van het Westen aangaande Rusland was niet de NAVO-uitbreiding, maar het feit dat men applaudisseerde toen Jeltsin in 1993 het parlement door tanks liet beschieten. Als je zegt: “Wij hechten belang aan principes en democratie, wij willen jullie helpen Rusland te normaliseren”, en vervolgens een gewelddadige, ondemocratische staatsgreep steunt, dan zijn je woorden en daden niet in overeenstemming met elkaar. Een andere fout was de westerse steun voor de manier waarop de privatisering is doorgevoerd, die werd door velen als zeer oneerlijk beschouwd. Daarbovenop kwam nog eens Jeltsins frauduleuze overwinning bij de presidentsverkiezing van 1996 op de communistische kandidaat Zjoeganov. Vergelijk dit met de Poolse verkiezingen van 1995, waarbij de zittende president Walesa verloor van de voormalige communist Kwasniewski. Dat gaf de bevolking het signaal dat ze konden kiezen, waarna Polen een normaal democratisch land werd. Het was voor mij duidelijk dat als er in 1996 geen door het Westen gesteunde verkiezingsfraude was geweest, Zjoeganov zou hebben gewonnen. En aangezien hij geen dieprode maar eerder roze communist was, zou de volgende president Boris Nemtsov zijn geweest, de belangrijkste kandidaat aan de liberale vleugel. Rusland zou zich democratisch hebben ontwikkeld, net als Polen.

Na de instorting van de Sovjet-Unie was de VS terughoudend ten aanzien van NAVO-uitbreiding. De Tsjechische en Poolse presidenten Havel en Walesa klopten echter hard op de NAVO-deur. Behalve de Doema beschieting, versterkten ook de eerste Tsjetsjeense oorlog en het feit dat Jeltsin de KGB niet ontmantelde, hun angst voor Russisch revisionisme.

Dit alles speelde een rol. De fouten waren diepgeworteld en de NAVO-uitbreiding was daarvan eerder een gevolg dan de oorspronkelijke fout. Het komt nog steeds hierop neer dat een meisje verkracht is omdat ze een minirok draagt. Ja, er zijn fouten gemaakt: als ik dit meisje was geweest, zou ik niet in het donker in een minirok op pad zijn gegaan. Toch zou het niet haar schuld zijn, maar die van de verkrachter, in dit geval de Russische agressor.

Met de verdragen van Parijs in 1990 en Istanbul in 1999 verklaarden de Sovjet-Unie en later Rusland dat elke natie het recht heeft haar eigen militaire alliantie te kiezen.

Hoe kan een land voor een ander land beslissen? Als Rusland en Oekraïne een overeenkomst hadden ondertekend waarbij Kyiv in ruil voor goedkoop gas beloofde zich te onthouden van deelname aan bepaalde militaire allianties, zou het anders hebben gelegen.  Aangezien er niet zo’n overeenkomst was, wat is dan de kwestie?

In april 2022 zei Poetins voormalige premier Michail Kasjanov op CNN dat “aldeze beweringen dat de NAVO een bedreiging vormt, volstrekt kunstmatige redenen zijn die de heer Poetin bedacht”. En inderdaad leek Poetin in zijn beruchte essay in 2021 al de werkelijke oorzaak van de oorlog te hebben gepresenteerd: dat hij niet accepteert dat Russen en Oekraïners verschillende volkeren zijn en laatstgenoemden het recht ontzegt om als soevereine natie te bestaan.  

Voor mij was dat niet de reden. Ik beschouw Poetin niet als een strategisch denker. De Krim-annexatie in 2014 was niet het resultaat van een imperialistisch lange-termijnplan, maar van een spontane reactie op de Oekraïense revolutie, die een kolossale mislukking van zijn beleid inhield. Poetins macht in Rusland hangt af van één ding: het uitstralen van een aura van overwinnende almacht. Zodra hij tekenen van zwakte vertoont en lijkt te verliezen, komen er problemen. Daarom handelde hij in 2022 op identieke wijze. Toen Zelensky president werd, geloofde Poetin dat hij bereid was zich over te geven, of op zijn minst een groot compromis te sluiten. Toen dat niet het geval bleek, werd hij woedend en zon op wraak. Bovendien was hij gehersenspoeld met het geloof dat het Oekraïense volk op Russische bevrijding wachtte. Dus deed hij een verkeerde zet, wat geen strategische lange-termijncalculatie was, maar een opportunistisch besluit.

Toen Poetin in 2014 ontkende dat er Russische troepen in Oekraïne waren, verzamelde voormalig Russisch oppositieleider Boris Nemtsov veel bewijs over hun aanwezigheid daar. Na de moord op Nemtsov in 2015 werd dit bewijs gepubliceerd in een rapport met de titel ‘Putins oorlog’. Sindsdien staan veel mensen, waaronder Gary Kasparov, erop om het ‘Ruslands oorlog’ te noemen. Bent u het daarmee eens?

Ik zou zeggen dat niet het Russische volk naar Poetin deze oorlog is begonnen. Het Russische volk gaf er echter de voorkeur aan om niet tegen de oorlog te vechten.

Talrijke Russen nemen er zelfs actief aan deel en begaan oorlogsmisdaden: genocide, urbicide…

Ja, dat gebeurde ook in Tsjetsjenië. Helaas is dat de aard van veel mensen in het Russische leger en hebben ze groen licht gekregen om geweld te plegen, te verkrachten en te plunderen, en dat doen ze heel openlijk en gretig.

Militair analist Dara Massicot waarschuwde in het laatste nummer van Foreign Affairs dat het Russische leger een lerende organisatie is geworden die onophoudelijk gevechtservaringen analyseert en verspreidt, bijvoorbeeld door militaire handleidingen te herschrijven.

Ik heb vanaf het begin gezegd dat we de vijand niet moeten onderschatten, want ze leren inderdaad bij. Op dit moment heeft Rusland een numerieke meerderheid ten opzichte van Oekraïne wat betreft het aantal drones en soldaten aan het front, en daarom boeken ze kleine maar gestage vooruitgang. Strategisch gezien leidt dit echter nergens toe. Gedurende een jaar van zeer hevige gevechten verloor Oekraïne minder dan 1 % van zijn grondgebied en de Russen honderdduizenden soldaten. Oké, nog een jaar en nog eens 1 % van het grondgebied, en Oekraïne zou waarschijnlijk Prokrovsk verliezen. Maar hoe verandert dat het strategische evenwicht?

Volgens de Ukraine Support Tracker van het Kiel Instituut heeft de VS sinds de terugkeer van Trump nauwelijks hulp geleverd. Dat betekent dat Europa het gat moet opvullen, met andere woorden: veel hangt nu af van Duitsland.

Duitsland is echter niet de bottleneck. Om enkele simpele feiten te noemen: 80% van de Russische slachtoffers wordt veroorzaakt door in Oekraïne geproduceerde wapens. En het jaarlijkse productiebudget van al deze spullen, drones en wapens, ligt ergens in de buurt van 5 miljard dollar. We hebben het hier over honderden miljarden aan buitenlandse wapens die minder dan 20% van de Russische slachtoffers veroorzaken. Internationale eenheid is belangrijk, maar in plaats van te praten over honderden miljarden aan leveringen, kunnen we beter nog eens 5 miljard dollar in cash ontvangen, zodat we onze drone-productie kunnen verdubbelen. Dat zou een veel efficiëntere investering zijn dan Taurussen en Tomahawks. Wat de Oekraïners betreft, bij hen dring ik er altijd op aan zich meer te richten op politiek invloedrijke activiteiten binnen Rusland. Ja, we kunnen al hun raffinaderijen in brand steken en dat zijn goede doelen. Maar aangezien ze aan de rand van grote steden liggen, kunnen de inwoners het vanaf hun comfortabele sofagadeslaan, alsof het een voetbalwedstrijd is. Moskovieten, regeringsbureaucraten, leiders van dit regime die de gevechten daadwerkelijk organiseren, leven alsof er geen oorlog is. Alsof ze volledig immuun zijn en zelfs geen persoonlijke beveiliging nodig hebben omdat niemand hen als doelwit heeft.

Pleit u voor moordaanslagen?

Als een soldaat in een oorlog een andere soldaat neerschiet, zou u dat geen moord noemen, maar een ander woord gebruiken. Voor mij is er een heel duidelijk verschil tussen strijders en burgers. Ik ben absoluut tegen het aanvallen van burgers, dat zou een terreurdaad zijn. Maar de mensen die de oorlog organiseren, ministers, regionale gouverneurs en hun ministers, wetshandhavers, oorlogs-propagandisten enz. zijn strijders en dus legitiem doelwit.

Sinds 24 februari 2022 zijn volgens Novaya Gazeta 56 leden van de Russische elite onder vreemde omstandigheden gestorven. Velen van hen zijn uit ramen gevallen. Er wordt gesuggereerd dat Poetin op deze manier probeert meer loyaliteit aan de oorlogsinspanningen af te dwingen en kliekvorming te voorkomen.

Poetin krijgt de schuld van alles, maar dat is slechts een hype, zo werkt het systeem niet. Hij staat ver boven dergelijke zaken. In 99 % van de gevallen hadden Poetin of de FSB er niets mee te maken. Ten eerste waren er enkele natuurlijke oorzaken, want ik kende een paar van deze mensen. Het is duidelijk dat het in de meeste gevallen om moorden ging, om mensen die verantwoordelijk waren voor het witwassen van geld, illegale financiële overdrachten van grote ondernemingen naar westerse activa. Zodra ze door sancties werden getroffen, werd hun werk overbodig en werden ze tot last. Maar er zijn natuurlijk ook politieke figuren die op Poetins radar staan. De moord op Navalny had niet kunnen plaatsvinden zonder zijn medeweten. 

Hoe zit het met de moord op Nemtsov, wist Poetin daarvan?

Er zijn veel aanwijzingen dat hij het niet wist, verschillende betrouwbare bronnen hebben mij verteld dat hij er woedend over was. En uiteindelijk werden vijf Tsjetsjenen, hoewel zij alleen maar de trekker hadden overgehaald, veroordeeld tot gevangenisstraffen. Dat zou niet zijn gebeurd zonder Poetins toestemming. Niemand werd gestraft voor de moorden op Litvinenko en Navalny, of de vergiftiging van Skripal. Een duidelijk teken dat deze moorden waren goedgekeurd. 

Onderzoeksjournaliste Anna Politkovskaya, die verslag deed van de brute Tweede Tsjetsjeense oorlog, werd in 2006 vermoord op Poetins verjaardag. Verjaardagscadeau?

Nee, het had niets met Poetin te maken, hij gaf niets om haar.  Zijn Tsjetsjeense zetbaas Ramzan Kadyrov zat erachter, en het maakte deel uit van de afspraak. Om Tsjetsjenië stabiel te houden, kreeg hij de licentie te doden wie hij maar wilde.

Jarenlang lijken westerse politici zich blind te hebben gehouden voor het feit dat Poetins Rusland een maffiastaat is, een term die is gemunt door voormalig FSB-officier Litvinenko, die naar het Westen vluchtte en de Russische geheime dienst ervan beschuldigde de Russische appartementbomaanslagen in 1999 te hebben georkestreerd om Poetin aan de macht te brengen.

Aanvankelijk geloofde ik het niet. Maar toen ik de argumenten afwoog en veel sprak met Sasha (Litvinenko), die een goede vriend van mij was, en andere onderzoekers, kwam ik tot het besef dat het waar is. Toch gelooft bijna niemand het, omdat het te gruwelijk is om te accepteren. Maar de kans is groot dat de waarheid na de regimewisseling openbaar wordt. Want dan zouden sommige FSB-mensen die de leiding hadden om hun huid te redden de ware toedracht onthullen.  

U woont nu ook in de VS en staat in contact met Amerikaanse politici. In Taiwan en Japan is men zeer bevreesd dat Poetin zal winnen. Maar in de regering-Trump zijn er nog steeds mensen die weigeren in te zien dat het Europese en Pacifische strijdtonelen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

De regering-Trump begint zich te realiseren dat een overwinning van Poetin China groen licht zou geven ten opzichte van Taiwan, en ik geef eigenlijk de voorkeur aan hen boven de regering-Biden. Hoewel daar veel aardige mensen in zaten, heb ik er een hekel aan als mensen de juiste woorden zeggen en vervolgens niets doen. Trump daarentegen is een vrij authentieke persoonlijkheid die zijn campagnebeloften nakomt. Hoewel hij op korte termijn onvoorspelbaar is, is hij op lange termijn voorspelbaar en ook uiterst transactioneel. Hoewel niet veel mensen weten hoe ze met zo’n ongewoon politicus moeten dealen, lijkt Zelensky dat inmiddels te hebben geleerd. Ze begonnen op een dieptepunt, omdat Trump over het algemeen een hekel aan hem had, maar hun relatie is de afgelopen zes maanden aanzienlijk verbeterd. Overigens ben ik het eens met Trump dat als hij in 2022 president was geweest er geen grootschalige invasie zou hebben plaatsgevonden, aangezien Trumps onvoorspelbaarheid een serieuze afschrikking zou hebben betekend  voor een lafaard als Poetin. Biden daarentegen gedroeg zich zoals Poetin verwachtte, maar het belangrijkste was dat Zelensky en het Oekraïense volk zich anders gedroegen dan verwacht. Zelensky is ongetwijfeld een held, hoewel er veel te bekritiseren valt aan de huidige autoriteiten. Maar zelfs als we het oneens zijn, bevinden we ons in een oorlogssituatie en heeft het Oekraïense volk hem tot opperbevelhebber aangesteld. Hij maakt veel fouten, maar niemand is perfect en toen de mensen de straat op gingen, luisterde hij naar hen. 

U beschouwt uzelf als een democraat en geeft de voorkeur aan Trump boven Biden. Vindt u niet dat Trump de Amerikaanse democratie aan het vernietigen is? Hij lijkt vastbesloten om de rechtsstaat te vervangen door de wet van de heerser en deel uit te maken van Autocracy Inc, zoals Anne Applebaum het noemt. 

Anne is een goede vriendin van mij en ze heeft zeer valide zorgen over de Amerikaanse democratie. Maar ik moet werken in het belang van Oekraïne en Rusland en voor mij is de regering van Trump veel beter. Of het beter of slechter is voor Amerikanen, houd ik voor mezelf, omdat het onze zaak zou kunnen schaden. Ik ben erg teleurgesteld in de manier waarop het Westen heeft gehandeld, dat het zo bang was voor escalatie. De belangrijkste fout in deze oorlog was waarschijnlijk dat de regering-Biden iedereen aan handen en voeten bond en de Oekraïners belette zich krachtiger te verdedigen. Toen Newsweek onthulde dat CIA-directeur Bill Burns en zijn tegenhanger Naryshkin een geheime deal hadden gesloten (de VS zou geen regimeverandering in Moskou nastreven en Oekraïne verbieden aanvallen uit te voeren op Russisch grondgebied, terwijl Rusland in ruil daarvoor zijn aanvallen op Oekraïne zou beperken en geen NAVO-leden zou aanvallen), zei ik tegen Burns, die ik goed ken: “Ik begrijp dat u een deal hebt gesloten en ik vraag u niet om betrokken te zijn bij een regimewisseling, maar ik vraag u om u afzijdig te houden en de Oekraïners niet te belemmeren, want voor hen is het een kwestie van overleven. En de enige manier om de oorlog te beëindigen is ervoor te zorgen dat er een regimewisseling plaatsvindt in Rusland.” Niettemin kwam er een expliciet bevel uit Washington: als je iets doet binnen Rusland, krijg je geen wapens. 

Hoe kan een regimewisseling tot stand komen?

Natuurlijk zijn er begunstigden van de oorlog die belang hebben bij het voortbestaan van het regime: criminelen voor wie het een sociale opstap betekent, mensen die westerse bedrijven overnemen die Rusland verlaten, mensen die betrokken zijn bij het militair-industrieel complex. Maar er heerst grote ontevredenheid onder de elites, onder de meerderheid van de zakenlieden en zelfs onder regeringsfunctionarissen. Ze worden gesanctioneerd en kunnen niet reizen naar de oorden waar ze heen willen. Er zijn geen grensoverschrijdende transacties, hun kapitaal wordt gegijzeld in Rusland. Op elk moment kan een veiligheidsagent of politieagent komen en zeggen: nu is het allemaal van mij. Dit is allemaal erg ongemakkelijk, dus ze hebben het gevoel dat ze in een pestperiode leven. Ze eten en drinken en proberen van het leven in Moskou te genieten maar bevinden zich in feite in een belegerde vesting. Ze verlangen ernaar te ontsnappen, wat een zeer vruchtbare bodem is om daadwerkelijk dingen te ondernemen. Maar men moet met die kringen samenwerken, van buitenaf, zoals in het Russische verleden in 1905, 1917 en 1991.

Zou een toekomstige Russische regering ooit de bevolking vertellen dat Oekraïners geen Russen zijn en schadevergoeding gaan betalen? 

Onze regering zou dat doen. Er is eigenlijk een eenvoudige oplossing voor deze schadevergoedingen. Ze kunnen eenvoudig worden betaald door Russisch gas via Oekraïne aan Europa te verkopen, door Oekraïne het tegen een hogere prijs te laten doorverkopen aan Europa. De meerprijs zou worden gebruikt om de Oekraïense economie weer op te bouwen. Het zou een win-winsituatie zijn voor iedereen: de Russen zouden de markt terugwinnen, de Oekraïners zouden het budget hebben, de Europeanen zouden goedkopere olie en gas krijgen.

Poetin beweert dat Oekraïne en Rusland één land zijn. De ironie is dat het voor u in zekere zin ook één land is, omdat hun lot met elkaar verweven is: zonder een onafhankelijk Oekraïne geen democratisch Rusland.

Voor mij was de ineenstorting van de Sovjet-Unie ook een grote menselijke tragedie, omdat veel gezinnen uit elkaar werden gerukt. Maar als mensen apart willen leven, wie zijn wij dan om hen te dwingen bij elkaar te blijven? Als een getrouwd persoon wil scheiden, moet je die beslissing respecteren. Het recht van naties op zelfbeschikking moet onvoorwaardelijk worden toegekend, maar we moeten ons niet blindstaren op deze kwestie, want het is niet de belangrijkste. Wat telt, is de aard van het regime, het democratische systeem, het recht van mensen op zelfbestuur. En het recht op zelfbeschikking is slechts een onderdeel van het overkoepelende principe dat mensen zichzelf moeten kunnen besturen. 

PS:
Toen ik later contact opnam met Ponomarev om een reactie te vragen over recente berichten dat de situatie op verschillende andere fronten, zoals in de regio’s Zaporizhea en Dnipro, verslechtert, bleef hij bij zijn verklaring dat sprake is van strategisch evenwicht. “Natuurlijk zijn er problemen aan het front, maar zoals ik al zei, deze zijn niet van doorslaggevend belang.”

Over het oorspronkelijke 28-punten vredesplan, dat alom en fel bekritiseerd is als een capitulatie van Oekraïne aan Rusland, onthield hij zich van commentaar: “Omdat ik momenteel in Washington ben om met veel betrokkenen te spreken. Bovendien heeft iedereen nu een mening. Trump is geïnteresseerd in het maken van lawaai, net als de huidige Oekraïense regering vanwege de recente schandalen, en ook Poetin is natuurlijk geïnteresseerd in de productie van ruis.”

https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/zonder-regime-change-geen-einde-aan-de-oorlog

LULA’s STATE OF DENIAL (Kyiv Post)

When BRICS countries gathered in Brazil for a summit, the result was an appalling case of willful blindness toward Russia’s crimes. The hypocrisy is astounding.

President Luiz Inacio Lula da Silva (C) speaks during the first plenary session of the BRICS summit in Rio de Janeiro, Brazil, on July 6, 2025. Mauro PIMENTEL / AFP

Donald Trump is threatening his Brazilian counterpart Lula da Silva with 50% import tariffs as of Aug. 1, even though Brazil has no trade surplus with the US. A major reason is the trial of former Brazilian President Jair Bolsonaro, who modelled himself on Trump and has now been indicted for an alleged coup attempt after losing the 2022 presidential election.

“The trial should not be taking place. It is a witch hunt which should end IMMEDIATELY,” Trump wrote to Lula.

Another reason he cited in his letter was the Brazilian Supreme Court’s recent ruling that social media companies are responsible for illegal content posted by users, under penalty of fines and eviction from the social media market. Trump referred to this as “UNLAWFUL censorship” and an “insidious attack on the fundamental Free Speech Rights of Americans.”

During an interview with CNN’s Christiane Amanpour, Lula rightly stated that Trump was elected to govern the US, not to be “the emperor of the world” and that his interference in internal Brazilian affairs, specifically its independent judiciary, was unacceptable.

Lula also suggested that Brazil can take a punch, after all, it is a co-founder of the now 10-nation BRICS alliance that accounts for 40% of international trade, 25% of the world’s GDP while representing nearly half the world’s population.

“BRICS however was not created to fight with any country, but as equals to discuss in a peaceful manner our issues. This is how we seek peace in Ukraine, Gaza and on the African continent, especially Congo.”

This is where his argument became problematic. For he criticized both Trump’s renewed arms sales to Ukraine and the military spending increase by NATO countries to 5% of their GDP. Yet he didn’t mention that this is mainly a reaction to the fact that BRICS member Russia is an aggressor and shows no willingness for peace.

A similar state of denial prevailed at the recent BRICS summit in Rio de Janeiro on July 6-7, where Xi Jinping and Vladimir Putin were conspicuously absent – Xi due to “schedule conflicts,” Putin to avoid embarrassing conference host Lula. (After all, Brazil is a member of the International Criminal Court and – due to the arrest warrant that the Court issued-on the grounds of being “allegedly responsible for the war crime of unlawful deportation and transfer of children from occupied areas of Ukraine to the Russian Federation” – obliged to arrest Putin.)

Still, the Russian president delivered a video address, though it lasted only a little more than seven minutes.

“I would like to emphasize that BRIC states represent different development models, religions and distinct civilizations and cultures. Yet all stand for equality, good neighborliness, the priority of traditional values and the lofty ideals of friendship and harmony,” he also said.

Particularly striking and shameless was his choice of the term good neighborliness. As if he, for over three years now, were not waging a devastating and murderous war of conquest against a neighboring country in an effort to subjugate it and at least reduce it to an economically nonviable rump state, if not wipe it completely off the map.

Did a peace-minded conference attendee raise any concern and confront him with data on human rights abuses and evidence of war crimes, collected by the Center for Civil Liberties, a Ukrainian NGO and winner of the 2022 Nobel Peace Prize?

Did anyone question Putin about the recent ISW (Institute for the Study of War) assessment on Russification activities in the occupied territories of Ukraine? Take three of its key findings: 10,000 Ukrainian children are being trained to become drone operators and developers in preparation for service in Russia’s occupying forces. Moreover, Ukrainians in these areas will, from November on, no longer be able to use their mobile phones if they do not possess a Russian passport. Thirdly, Russia also launched a “war risk insurance program,” to boost urban development and Russian repopulation in the occupied territories.

Did anyone perhaps remind him in a courteous diplomatic manner of the preamble to the UN Charter (in force since Oct. 24, 1945), according to which the Charter members, including the Soviet Union, determined, among other things, “to practice tolerance and live together in peace with one another as good neighbors”?

Did the leaders of the four BRICS democracies, Brazil, India, South Africa and Indonsia, exchange glances and raise an eyebrow?

Following their summit, the BRICS leaders issued a joint statement in which they indeed strongly condemned “all violations of international humanitarian law,” encouraged ‘’strengthening international peace in accordance with the UN charter,” while also stressing “the need to engage in conflict prevention efforts, including through addressing their root causes.”

The latter subordinate clause, however, echoed of course Russia’s claim that the root cause of its war against Ukraine lies in NATO’s eastward expansion and Ukraine’s pursuit of membership. Which, more than ever, proved to be a fallacy when Putin, despite Trump’s initial offer – no Ukrainian membership or US security guarantees, de jure recognition of Crimean annexation, de facto control of occupied territories, lifting of a number of sanctions, normalization of relations and business deals with the US – stuck to his maximalist territorial demands. After all, he is still gaining ground, believes he is winning and thus stepped up his summer offensive including its “record-breaking” lethal drone campaign against civilian targets.

During the past three and a half years Russia’s goals in Ukraine remained unchanged. In January 2022, US Deputy Secretary of State Wendy Sherman met her Russian counterpart Deputy Foreign Minister Sergei Ryabkov to talk the Russians out of invading Ukraine. Suddenly Ryabkov stunned everyone by shouting “We need Ukraine! We will not return home without Ukraine!”

On June 20, 2025 Putin told the St. Petersburg International Economic Forum: “Russians and Ukrainians are one people. In this sense, all of Ukraine is ours. There’s an old rule that wherever a Russian soldier sets foot, that’s ours.”

To anyone who took Russia’s national security concerns at face value, it should be obvious by now that this was merely a masquerade for its imperialist appetite, its inability to accept itself as a post-imperial nation. Nevertheless, the BRICS statement also contained this declaration: “We condemn in the strongest terms the attacks against bridges and railways infrastructure deliberately targeting civilians in Bryansk, Kursk and Voronezh regions of the Russian Federation on May31, and June 1 and 5, 2025, resulting in multiple civilian casualties, including children.”

Mind the choice of the word children. Effectively a whataboutism, a clearly intended counterpunch directed at the ICC-charges against BRICS-member Putin. Apparently, to maintain consensus, the BRICS representatives were willing to go along with Putin’s denial of Ukraine’s sovereign existence, including his reversal of the roles of aggressor and victim, accusing Ukraine of invading Russia and committing war crimes.

If it is true, as has been mooted, that the perceived hypocrisy and double standards of the West is a reason for countries not to condemn Russia, then their leaders have once again proven that they are perfectly capable of being hypocritical too.

Rogier Orrmeling 19-07-2025 https://www.kyivpost.com/opinion/56598

DE HYPOCRISIE BEPERKT ZICH NIET TOT HET WESTEN JOOP BNN/ VARA

Donald Trump dreigt zijn Braziliaanse ambtsgenoot Lula Da Silva per 1 augustus met 50% invoertarieven, hoewel Brazilië geen handelssurplus met de VS heeft. Een belangrijke reden vormt de rechtzaak tegen voormalig Braziliaans president Jair Bolsonaro die is aangeklaagd wegens een vermeende couppoging nadat hij in 2022 de presidentsverkiezingen had verloren. “Het proces moet niet plaatsvinden. Het is een heksenjacht die ONMIDDELLIJK dient te worden beeindigd,” schreef Trump aan Lula.  

Een andere reden die Trump in zijn brief aanvoerde was de recente uitspraak van het Braziliaanse Hooggerechtshof dat sociale mediabedrijven verantwoordelijk zijn voor door gebruikers geposte illegale inhoud, op straffe van boetes en verwijdering uit de sociale media markt. Trump betitelde dit als “ONWETTIGE censuur” en een “verraderlijke aanval op de fundamentele vrijheid van meningsuiting van Amerikanen.”

In een interview met CNN’s Christiane Amanpour stelde Lula terecht dat Trump weliswaar is gekozen tot Amerikaans president maar niet tot ‘wereldkeizer’ en dat zijn inmenging in interne Braziliaanse aangelegenheden, te weten de onafhankelijke rechterlijke macht, onaanvaardbaar is.

Ook suggereerde Lula dat Brazilië wel een stootje kan verdragen, het is immers medeoprichter van het inmiddels uit tien landen bestaande  BRICS samenwerkingsverband dat 40% van de internationale handel,  25% van ’s werelds BBP en bijna de helft de wereldbevolking vertegenwoordigt.

“BRICS is echter niet gecreëerd om te vechten met welk land dan ook, maar om als gelijken op vreedzame wijze onze kwesties te bespreken. Dit is hoe wij vrede zoeken in Oekraïne, Gaza en op het Afrikaanse continent, vooral Congo.”

Hier werd zijn betoog problematisch. Want hij bekritiseerde zowel Trump’s hernieuwde wapenverkoop aan Oekraïne als de militaire uitgaven verhoging door NATO-landen tot 5% van hun BBP. Maar liet onvermeld dat dit vooral een reactie is op het feit dat BRICS-lid agressor Rusland bepaald geen bereidheid tot vrede toont.   

Eenzelfde ontkenning heerste op de recente BRICS-top in Rio de Janeiro op 6 en 7 juli. Al waren Xi Jinping en Vladimir Poetin opvallend afwezig. Xi vanwege “schemaconflicten”, Poetin om conferentiegastheer Lula niet in verlegenheid te brengen. (Brazilie is immers aangesloten bij het Internationaal Strafhof en vanwege het arrestatiebevel dat het Hof uitvaardigde—op grond van  ‘’vermeende verantwoordelijkheid voor de oorlogsmisdaad van onwettige deportatie en overplaatsing van kinderen uit bezette gebieden van Oekraïne naar de Russische Federatie”– dus verplicht Poetin te arresteren.)

Niettemin hield de Russische president een videospeech, al duurde die slechts amper zeven minuten.

“Ik wil benadrukken dat de BRIC-staten verschillende ontwikkelingsmodellen, religies en verschillende civilisaties en culturen vertegenwoordigen. Toch staan ze allemaal voor gelijkheid, goed nabuurschap, het prioriteren van traditionele waarden en de verheven idealen van vriendschap en harmonie,” zo zei hij onder meer.

Vooral het gebruik van het begrip goed nabuurschap was opmerkelijk schaamteloos. Alsof Poetin niet al meer dan drie jaar een verwoestende en moorddadige veroveringsoorlog voert tegen een buurland in een poging dit te onderwerpen, het op zijn minst tot een economisch niet levensvatbare rompstaat te reduceren, dan wel zelfs van de kaart te vegen.

Uitte een van de conferentiegangers enige bezorgdheid en confronteerde men hem met door het Center for Civil Liberties, een Oekraïense NGO en winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede in 2022, verzamelde data over mensenrechtenschendingen en bewijzen van oorlogsmisdaden?   

Stelde iemand Poetin misschien een vraag over de recente evaluatie van het ISW (Institute for the Study of War) van Russificatie activiteiten in de bezette gebieden van Oekraïne? Neem drie van de belangrijkste bevindingen: 10.000 Oekraïense kinderen worden opgeleid tot drone operators en -ontwikkelaars ter voorbereiding op dienst in de Russische bezettingsmacht. Twee: Oekraïners zullen in deze gebieden vanaf november niet langer hun mobiele telefoons kunnen gebruiken als ze geen Russisch paspoort bezitten. Drie: Rusland lanceerde een ‘verzekeringsprogramma tegen oorlogsrisico’s’ om de stedelijke ontwikkeling en Russische herbevolking in de bezette gebieden te stimuleren.

Werd hij dan tenminste op beleefd diplomatieke wijze herinnerd aan de preambule van het door de Sovjet-Unie geratificeerde VN-Handvest (1945), volgens welke de ondertekenaars besloten “verdraagzaamheid te betrachten en met elkaar in vrede te leven als goede buren”?

Keken de leiders van de vier BRICS-democratieën, Brazilië, India, Zuid-Afrika en Indonesië elkaar aan en trokken ze een wenkbrauw op?

Na hun top gaven de BRICS-leiders een gezamenlijke verklaring uit  waarin ze inderdaad “alle schendingen van het internationaal humanitair recht” scherp veroordeelden, “versterking van de internationale vrede in overeenstemming met het VN-handvest” aanmoedigden, terwijl ze ook benadrukten “dat het nodig is inspanningen te leveren om conflicten te voorkomen, onder meer door de onderliggende oorzaken ervan aan te pakken”.

De laatste ondergeschikte bijzin echter, echode de Russische claim dat de grondoorzaak van de oorlog in de oostwaartse NAVO-uitbreiding en het Oekrainse lidmaatschap streven ligt. Wat meer dan ooit een drogreden bleek te zijn toen Poetin, ondanks Trump’s aanvankelijke aanbod — geen Oekraïens lidmaatschap of Amerikaanse veiligheidsgaranties, de jure erkenning van de Krim-annexatie, de facto controle over bezette gebieden, opheffing van een aantal sancties, normalisering van de betrekkingen en zakelijke deals met de VS — vasthield aan zijn maximalistische territoriale eisen. Immers, hij verovert nog steeds terrein, meent aan de winnende hand te zijn en voerde dus zijn zomeroffensief op, inclusief  ‘record brekende’ dodelijke dronecampagnes tegen burgerdoelen.

De afgelopen drieënhalf jaar zijn de Russische bedoelingen in Oekraïne ongewijzigd gebleven. Op 10 januari 2022 ontmoette Amerikaans onderminister van Buitenlandse Zaken Wendy Sherman haar Russische collega Sergei Ryabkov om de Russen ervan te weerhouden Oekraïne binnen te vallen. Ryabkov verbijsterde iedereen door plotseling te roepen: “We hebben Oekraïne nodig! We gaan niet terug naar huis zonder Oekraïne!” Op 20 juni 2025 zei Poetin tijdens  het Internationale Economische Forum in Sint-Petersburg: “Russen en Oekraïners zijn één volk. In die zin is heel Oekraïne van ons. Er is een oude regel: waar een Russische soldaat voet zet, behoort aan ons.”

Voor iedereen, en ook Lula, die de door Rusland als oorlogs-legitimatie aangevoerde nationale veiligheidszorgen ooit voor oprecht aannam, zou het inmiddels duidelijk moeten zijn dat die slechts een maskerade voor imperialistische honger is, voor het onvermogen zichzelf als post-imperiale natie te aanvaarden. Niettemin bevatte de BRICS-verklaring ook het volgende: “We veroordelen in de sterkste bewoordingen de aanvallen op bruggen en spoorweginfrastructuur die opzettelijk gericht waren tegen burgers in de regio’s Bryansk, Koersk en Voronezj van de Russische Federatie op 31 mei, 1 en 5 juni 2025, waarbij meerdere burgerslachtoffers vielen, waaronder kinderen.”

Let op de keuze van het woord kinderen. In feite een whataboutism, en bedoelde tegenaanval op de ICC-aanklachten tegen BRICS-lid Poetin. Blijkbaar waren de BRICS-vertegenwoordigers, teneinde consensus te behouden, bereid om mee te gaan in Poetins ontkenning van het soevereine bestaansrecht van Oekraïne, inclusief zijn agressor/slachtoffer omkering waardoor Oekraïne ervan wordt beschuldigd Rusland binnen te vallen en aldaar oorlogsmisdaden te plegen.

Als het waar is dat de veronderstelde hypocrisie en dubbele moraal van het Westen reden is voor landen om Rusland niet te veroordelen, dan hebben hun leiders opnieuw bewezen dat ze evengoed tot hypocrisie in staat zijn.

P.S.

Na zijn CNN -interview liet Lula zich, in een toespraak tot het Braziliaanse volk, nog scherper uit en noemde de Amerikaanse inmenging ”onaanvaardbare chantage”  Inmiddels heeft Amerikaans minister van Buitenlandse Zaken, Marco Rubio, zelfs acht van de elf hoogste Braziliaanse rechters hun Amerikaanse visa ontnomen en verdere maatregelen aangekondigd. Waarop Lula onder meer reageerde met: “Ik  ben er zeker van dat geen enkele vorm van intimidatie of bedreiging – van wie dan ook – de belangrijkste missie van onze nationale  machten en instellingen in gevaar zal brengen, namelijk om permanent de democratische rechtsstaat te verdedigen en te waarborgen.

https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/de-hypocrisie-beperkt-zich-beslist-niet-tot-het-westen

https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/de-hypocrisie-beperkt-zich-beslist-niet-tot-het-westen

What’s Wrong With Tulsi Gabbard?Kyiv Post 12-6-2025

The US intel chief’s ominous warning makes her seem more unhinged by conspiratorial thinking than she usually is. Gabbard is doubling down on her penchant for spouting Kremlin narratives.

Director of National Intelligence Tulsi Gabbard issued an ominous warning about the risks of a nuclear holocaust in a video posted on X on Tuesday, accusing political elites and warmongers of “carelessly fomenting fear and tensions between nuclear powers.”

Gabbard, who sits on top of the CIA, NSA, and all the other intelligence agencies, is certainly right about the risks of such an apocalypse, which have indeed increased.

But she conspicuously fails to mention who is primarily responsible for this. Namely, the ultimate warmongers in the Kremlin and their cronies on Russian television, who have made a habit out of rattling Russia’s nuclear saber and joking about it. Not only has their constant escalatory rhetoric lowered the threshold for nuclear blackmail and war, but it has also caused more nations to ponder the possibility of acquiring nukes, either to use them as a deterrent or as an extortion tool.

Nor made Gabbard mention of Russia”s violation of the INF and New START treaties. For it equipped several battalions with banned longer range cruise missiles, causing Trump to officially withdraw from the INF treaty in 2019. Moreover, in August 2022, Moscow no longer allowed the U.S. to inspect nuclear weapons sites, upon which the U.S. quit issuing visas to Russian inspectors too.

And let us not forget Russia’s cooperation with North Korea. In exchange for having deployed troops to the Kursk Oblast to roll back Ukrainian forces, Pyonyang receives growing technological assistance which potentially bolsters North Korea’s development of ICBMs and SLBMs, nuclear-powered submarines, as well as low yield nuclear weapons.

Gabbard’s obscure reference to “warmongers,” however, seems nothing but a dog whistle pointed against Ukraine, along with its allies and supporters, who keep on being denounced by the Russophile blaming-the-victim crowd for supposedly provoking Russia’s murderous war of conquest and even risking World War III by not capitulating, but fighting back.

It is worth reminding, that although Gabbard served in the Hawaii National Guard, she never had anything to do with intelligence or intelligence gathering and analysis. Even as a member of Congress she was not on the House Intelligence Committee. Notwithstanding her inexperience, in March 2020 she echoed false Kremlin claims that Ukraine was housing American biolabs, developing chemical or biological weapons. In a post on X in 2023 she wrote: “Zelensky, Biden, NATO, congressional and media neocons are insane. And we are insane if we passively allow them to lead us into this holocaust like sheep to the slaughter.”

However, as Andrei Kozyrev, Russia’s foreign minister under Yeltsin, wrote already in his May 2022 essay “Why Putin Must Be Defeated”: “Bowing to nuclear blackmail is also suicidal, as it opens the door for blackmailers to make endless demands.”

Though notorious for spreading Russian disinformation and being an apologist for Syrian dictator Assad, Gabbard’s appointment by Trump was rubberstamped by Republican Senators, except for Mitch McConnell’s lonely “nay.”

Rogier Ormelng https://www.kyivpost.com/opinion/54411

Het Superhumanisme van de Tech Titanen

Wetten zijn slechts afspraken waarmee inferieure mensen superieure mannen in toom houden. Maar als laatstgenoemden hun superieure intelligentie, moed en kracht vrij ontplooien, de morele ketens verbreken en zich ontpoppen als meesters dan schittert het recht van de natuur. Aldus Callicles, die in Plato’s dialoog Gorgias de oligarchische visie verwoordt. En beschouwd wordt als vroege voorloper van Friedrich Nietzsche, die God doodverklaarde en verving door de übermensch.

Volgens de Duitse filosoof lag de zin van de wereldgeschiedenis niet in een op algemeen welzijn gerichte sociaaldemocratie maar in de succesvolle ontplooiing van grote persoonlijkheden.Het menselijke roofdier, voor wie alleen macht waarde heeft, dat ‘prachtige blonde beest, gretig, wellustig op zoek naar buit en zege.’ Alias Prins Vogelvrij die ongehinderd door wetten en moraal moest kunnen spelen en experimenteren. Die nietszontziend moest overweldigen en vernietigen om te kunnen heersen en scheppen. 

Toch zou Nietzsche uiteindelijk ook voor zijn eigen machtsfantasieën waarschuwen:’Een dosis ironische distantie lijkt me een heel wat intelligentere houding tegenover mij.’ Al was die waarschuwing aan Hitler niet besteedt.

Evenmin aan de tech titanen en durfkapitalisten Elon Musk, Jeff Bezos, Mark Zuckerberg, Paypal co-stichter Peter Thiel, webbbrowser ontwerper Marc Andreessen en Witte Huis AI& crypto-tsaar David Sacks, die samen met Donald Trump het ruime sop kozen. Als gaven ze gehoor aan Nietzsche’s oproep om het übermenschelijk avontuur van de onbeperkte vrijheid aan te gaan: ’onze zee ligt weer voor ons open, misschien was er nooit eerder een zo open zee.’ 

En het is niet slechts omdat Trump hen in ruil voor donaties aan zijn presidentscampagne belastingverlaging, deregulering en overheidscontracten beloofde, dat ze met hem uitvaren. Maar vooral ook omdat zij dit als uitgelezen kans beschouwen ambities te realiseren die anders dan MAGA niet gericht zijn op herstel van een ’groots’ nationaal verleden maar op de toekomst van de mensheid. Bezos en Musk streven immers naar ruimtekolonisatie zodat de mens een multiplanetaire soort wordt. Volgens Musk is er geen alternatief, als de mens op aarde blijft zal er uiteindelijk een doomsday event plaatsvinden dat tot uitsterving leidt.

Vandaar dus zijn SpaceX project dat een menselijke kolonie op Mars tot doel heeft. En daar overleving van de soort de allerhoogste prioriteit geniet heiligt die uitzonderlijke volmachten waardoor de reddingsmissie ongehinderd kan worden uitgevoerd. Democratie, rechtstaat, regelgeving en morele codes zullen moeten wijken ten bate van de reddende superhelden die de verpersoonlijking zijn van het algemene belang van de mensheid.

Kortom alles voor de mensheid maar niets door de mensheid. Zoals zelfverklaard groot Nietzsche-fan Peter Thiel schreef: ‘Ik geloof niet langer dat vrijheid en democratie samengaan’. Immers, niet de ’onnadenkende demos’ maar alleen innovatieve technologie kan keuzevrijheid veiligstellen. Een taak waarvoor hij evenals zelfverklaard ‘free speech absolutist’ Musk blijkbaar in de wieg is gelegd, beiden groeiden namelijk op in apartheidsstaat Zuid-Afrika, in het al of niet bewuste geloof tot het meesterras te behoren. 

Wellicht is het ook niet vreemd dat de tech bros zich tevens bezighouden met de schepping van een nieuwe mens in de vorm van een transhumane symbiose tussen menselijke hersenen en kunstmatige intelligentie. Zo voert het mede door Musk opgerichte augmented intelligence bedrijf Neuralink reeds mensproeven uit met hersen-implantaten die met een computer zijn verbonden. Met verbluffende resultaten, zo blijkt een volledig verlamde proefpersoon inmiddels in staat met zijn gedachten draadloos een computer aan te sturen.

Ook dit past binnen het can-do geloof in onbegrensde mogelijkheden en maakbaarheid, de opmars naar steeds nieuwere frontiers die moet leiden tot vergaande postbiologische onafhankelijkheid. En uiteindelijk naar het eeuwig leven, te beginnen bij dat van een elite van supermensexemplaren die verlost zijn van de menselijke conditie.

Intelligentietoename, mede door middel van AI, is de universele probleemoplosser, aldus Marc Andreessen in zijn ”Techno-Optimistische Manifest’’. Wel moet dan eerst de vijand worden overwonnen: Nietzsche’s Laatste Mens. Het kleine, tamme huis- en kuddedier dat zo tevreden is dat het geen uitdagingen meer aangaat en er volgens Andreessen bovendien ethische ‘zombie-ideeën’ op na houdt die de komst van de technologische supermens belemmeren.

Enige twijfel valt in zijn manische hymne aan de techniek, aan ‘’de eros van de trein tot aan die van de atoomsplitsing’, niet te bespeuren. Alsof de totale catastrofes van de moderniteit, toen de techniek zich in dienst stelde van de moordzucht niet hebben plaatsgevonden. Terwijl er slechts één verdediging bestaat tegen herhaling van zo’n beschavingsbreuk: blijven herinneren en rekening houden met worst case scenario’s, zoals gebruikelijk bij rampenbestrijding.

Zelfs een bezoek aan Auschwitz bracht ook Musk niet tot inzicht. Zie zijn vermeende Hitlergroet op Trumps inauguratiefeest en steun aan de Duitse AfD, hoewel partijprominenten zich van nazi-retoriek bedienden. ‘Er ligt teveel focus op schuld in het verleden, en we moeten dat achter ons laten,’ speechte hij via een videoverbinding op een AfD verkiezingsbijeenkomst.  

Amerikaans vice-president en Peter Thiel stroman Vance schaarde zich vrijdag op de Veiligheidsconferentie van München eveneens achter Europees extreemrechts. Bovendien papegaaide hij de Russische extreemrechtse ideoloog en cheerleader voor de oorlog tegen Oekraine Aleksandr Doegin. Die in een interview met Tucker Carlson zei dat er in het woke Westen feitelijk geen keuzevrijheid meer bestaat, aangezien het liberalisme totalitair is geworden.

Niet Rusland en China vormen het grootste gevaar voor de Europese veiligheid maar het democratisch verval in Europa zelf, stelde Vance. Dat bleek volgens hem ondermeer uit de annulering van de overwinning van een pro-Russische kandidaat tijdens de eerste ronde van de Roemeense presidentsverkiezingen op grond van mogelijke Russische inmenging. Bovendien was de censuur in Europa vergelijkbaar met die in de totalitaire Sovjet-Unie, getuige de boetes voor een Zweedse christelijke Koranverbrander en een Britse anti-abortus activist, het Europees immigratiebeleid dat de wens van het volk negeert en de moderatie op social media platforms.    

Onderliggende boodschap: Musk moet zijn X-hetzes, waarmee hij miljoenen volgers opzweept en geestverwanten aan de macht helpt, ook in Europa ongecensureerd kunnen voeren. En ja hoor, Vance, die een dag eerder concentratiekamp Dachau bezocht, riep vervolgens op tot het neerhalen van de firewall tegen ’de stem van het volk’. Een onmiskenbare toespeling op de uitsluiting van de AfD door andere partijen. Een Amerikaanse steunverklaring, let wel vlak voor de Duitse verkiezingen, aan een partij waarin niet alleen nazi-gedachtegoed rondwaart maar die ook  pro-Russisch is, terwijl minstens tien leden nauwe banden met Moskou onderhouden.

Terwijl Vance namens de tech titanen de Europese liberale democratie geselde en zich dus aansloot bij Rusland en China, was Musk al volop in de weer om de VS in autocratische en oligarchische richting te sturen. Middels DOGE, zijn zelfbedachte departement voor overheidsefficiëntie, dat federale instituties doorlicht op fraude, geldverkwisting en misbruik, maar in de praktijk neerkomt op een totale Blitzkrieg tegen de Amerikaanse overheid. Uitgevoerd door jeugdige stormtroepen, jongens die eerder racistische posts plaatsten op social media, of met bijnamen als ‘Big Balls, die ingrijpend choppen in personeelsbestanden, budgets en programma’s. Terwijl hun speciale operatie onder leiding van de ‘speciale regerings-employee’ gevrijwaard schijnt van enige verantwoordingsplicht.

Vooral DOGE’s ontmanteling van USAID, ‘s werelds grootste hulporganisatie, door Musk als ‘crimineel’ bestempeld, heeft wereldwijde rampzalige gevolgen. Ondermeer voor PEPFAR, dat miljoenen mensen met HIV dankzij medicatie al 20 jaar in leven houdt en wel het meest succesvolle buitenlandse hulpprogramma in de geschiedenis wordt genoemd.

Hoewel de Amerikaanse regering bij nader inzien een vrijstelling afgaf voor levensreddende medicijnen, geldt dat niet voor preventieve middelen en HIV-tests. Bovendien zijn er meldingen dat mensen zelfs hun HIV-medicijnen niet meer krijgen waardoor hun immuunsysteem verzwakt, het virus resistente stammen ontwikkelt en opportunistische ziekten als schimmelinfecties, longontsteking, salmonella en tuberculose zich eveneens verder verspreiden.

Vooral vrouwen en meisjes die in veel ontwikkelingslanden vatbaarder zijn voor HIV en malaria zullen worden getroffen. Of is meisjes pesten soms de bedoeling van Musk’s ‘stoere’ jongensclub en hun heilige kruistocht tegen het bureaucratische beest? Is dit soms hun initiatieritueel in de elite van de ”hoog T alfamannetjes’’ die als enigen zelf kunnen nadenken en dus een “Republiek” zouden moeten besturen, aldus de post die Musk op X deelde? Wanen zij zich nu  helden van de manosfeer?   

Ook DARTs, het Amerikaanse Disaster Response Team kan niet langer functioneren, immers blijkbaar ook crimineel. Werd ondermeer ingezet in de ergste noodsituaties, zoals de aardbeving in Haïti in 2010, de aardbeving en tsunami in Japan in 2011 die de kerncentrale in Fukushima deed instorten, de oorlogen in Irak en Syrië en was tot voor kort operationeel in Afghanistan, Gaza, Soedan en Oekraïne.

Kortom de kans is levensgroot dat veel mensen door toedoen van de christelijk nationalistische pro-life regering zullen sterven. Toen een federaal rechter het ontslag van USAID-employees tijdelijk blokkeerde noemde Musk dat “een juridische coup tegen de democratie” en riep hij tot diens afzetting op.

De enige wetten die voor Musk en zijn tech bros namelijk echt gelden zijn natuurwetten. Democratie en rechtsorde zijn maar hinderlijke bedenksels, die geofferd kunnen worden op het altaar van het toekomstige superhumanisme waarin voor kleine mensenrechten geen plaats is. Zoals Lenin zei: ‘je kunt geen omelet bakken zonder eieren te breken.’

21-02-2025 Joop.nl BNNVARA

https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/de-ubermensch-van-tech-titanen-als-musk

Providing Support to Ukraine is a Bargain (Kyiv Post)

Two renowned think tanks, one German and one American, calculated the price of not supporting Ukraine. And it could, moreover, become much higher if Ukraine’s resource wealth falls into Russian and Chinese hands.

On December 11, Mark Rutte sounded the alarm in his  maidenspeech as NATO-chief. Russia, he warned, is preparing for a protracted confrontation with Ukraine and NATO, in order to establish a new autocratic world order in cooperation with China, North Korea and Iran.

’It is time to shift to a wartime mindset. And turbo-charge our defence production and defence spending’. […] ‘If we don’t spend more together now to prevent war, we will pay a much, much, much higher price later to fight it.Not billions, but trillions of euros.’

In a Q&A with Director Carnegie Europe Rosa Balfour, Rutte also said that Ukraine needs more ammunition and air defences in order to negotiate from a position of strength.

Rutte did not talk about the specific financial implications of a Ukraine defeat for the West. This in contrast to the Kiel Institute for the World Economy and the American Enterprise institute. Not coincidentally, two think tanks from nations that provide the most military and humanitarian support to Ukraine. 

According to a recent Kiel Institute policy brief ,with an economy nine times larger, Europe should be able to deter Russia. Even without US support, this is possible. If only if European leaders summon the will to become a geopolitical player by substantially increasing defence production and Ukraine aid. Which is not only essential from a moral but also a financial perspective, the Institute argues. A Russian victory in Ukraine would amount to an estimated 10-20 times higher cost for Germany than its current military support. Which, incidentally, is still only one-sixth of the German contribution to the First Gulf War in 1991, even though that took place considerably further away geographically. 

Should Ukraine again be subjected to Moscow’s sphere of influence, it would require massive defence investments, including a drastic increase in Germany’s NATO contribution and that to Baltic security. Moreover, it is estimated that between 9 and 19 million Ukrainians would seek refuge abroad. Of which some 2-4 million in Germany which already hosts 1 million Ukrainians and will therefore have to spend significantly more on refugee assistance, housing, healthcare, etc.

Moreover, to repeat what is apparently not yet obvious to everyone:  a Russian success would signal to the rest of the world, including China, that military aggression pays off. Which would lead to more armed conflicts and destabilisation of the world order, along with immense costs to and implications for the global economy. 

So much for Kiel. And that while, pursuant to A World out of Balance, the annual recent IRC(International Rescue Committee)Emergency- report, there is already a record global rise in armed conflict and coups or attempted coups.

The US too, will save a lot of money by supporting Kyiv. After all, the cost of a Russian victory in Ukraine will also be exorbitant for the US, argues the American Enterprise Institute in a report to be published in January. Without US arms aid, Ukraine will ultimately not hold out, Russia will conquer Kyiv and appear on a new 4,000-plus-kilometre border with NATO countries. Which would require the US to spend $808 billion more on defence than budgeted over the next five years. While aid to Ukraine, which moreover is largely spent on arms production in America itself, would cost Washington seven times less than defending Europe against a victorious Russia. The AEI authors include a detailed breakdown of the estimated additional investments: land forces, navy, air defence, air force, drones, European arms depots, etc.

In contrast to what is claimed globally on the left and right, both the Kiel Institute and the AEI stress that ending military aid to Ukraine does not enable peace talks, but only encourages further Russian aggression. Such aid thus serves not only transatlantic security and is both morally right and legitimate, but also a sensible financial investment.

In short, a bargain. Not least because, as shown in a 2022 report by Canadian geopolitical risk analysis company SecDev, Ukraine is not only the world’s granary but hosts 117 of the world’s 120 most used minerals and metals.

Including the largest uranium reserves in Europe, the second largest iron ore, titanium and manganese reserves as well as untapped large fields of lithium, graphite and rare earths. Natural resources worth an estimated $26 trillion. A major reason therefore, although concealed under multiple pretexts, for the Russian invasion. Since then, Russia has already robbed billions in Ukrainian raw materials needed to produce essential goods such as aircraft, mobile phones, EV batteries, steel and nuclear power. Meanwhile, Russian troops are also approaching the city of Shevchenko, location of one of the largest lithium reserves. Which threatens the deal the European Commission struck with Ukraine in 2021 on supply of the white gold.

Allowing Putin and friend Xi to gain control of Ukraine’s resource wealth is not in the strategic interest of the US, according to Washington Post columnist Marc Thiessen. But, of course, this applies just as well to Europe. Especially since Beijing already dominates the world’s rapidly expanding battery market and the US and Europe rely heavily on crucial minerals from China. Which recently flexed its economic muscle, by restricting graphite exports to the US.

In short, the US and Europe should continue to arm Ukraine to force Putin into serious negotiations and ensure a lasting peace through credible deterrence. And by assisting the Ukrainians in exploiting their natural riches, to the benefit of Ukraine and the countries that provide military, financial and humanitarian support. 

Whether Trump heeds that advice is, of course, highly questionable. But if he did, it would be all the more reason for Europe to secure a place at the negotiating table and speed up Ukraine’s accession to the EU. But that can only happen once the war is over, martial law is lifted and state institutions are once again independent of the executive. For the EU cannot compromise on the quality of the rule of law. Especially not given the grave institutional decline in Hungary and Slovakia, nations that make a mockery of Europe’s fundamental values and serve as Russia’s Trojan horses disrupting EU unity.   

Nevertheless, the other EU-members should do all they  can to ensure that Ukrainian wealth does not end up in the hands of Russians and Chinese, Trump’s business friends and local oligarchs, but first and foremost benefits the entire Ukrainian population.

Rogier Ormeling 02-01-2025 Kyiv Post https://www.kyivpost.com/opinion/44664

OEKRAINE STEUNEN IS EEN KOOPJE BNNVARA.nl/Joop 11-01-2025

Twee gerenommeerde denktanks, een Duitse en een Amerikaanse, calculeerden de prijs van het niet steunen van Oekraïne. En die kan bovendien nog veel hoger worden als Oekraïne’s grondstoffenrijkdom in Russische en Chinese handen valt. 

Op 11 december luidde Mark Rutte in zijn maidenspeech als NATO-chef de noodklok. Rusland, zo waarschuwde hij, bereidt zich voor op een langdurige confrontatie met Oekraïne en de NAVO, om samen met China, Noord-Korea en Iran een nieuwe autocratische wereldorde te realiseren. ‘Het is tijd om over te schakelen op een oorlogstijd mindset en onze defensieproduktie en -uitgaven een turbo-impuls te geven.’ […] ‘Als we nu samen niet meer uitgeven om oorlog te voorkomen, zullen we later een veel, veel, veel hogere prijs betalen om oorlog te voeren. Geen miljarden, maar triljoenen euro’s.‘

Na afloop, in een vraaggesprek met Rosa Balfour Directeur Carnegie Europa, zei Rutte ook dat Oekraine  meer munitie en luchtverdediging nodig heeft om vanuit een sterke positie te kunnen onderhandelen.

Over de specifieke financiële gevolgen van een Oekraiense nederlaag voor het Westen had Rutte het  niet. Dit in tegenstelling tot het Kiel Institute for the World Economy en het American Enterprise Institute.  Niet toevallig twee denktanks uit landen die de meeste militaire en humanitaire steun aan Oekraine verlenen. 

Volgens een recente beleidsnota van het Kiel Instituut zou Europa met een negen keer grotere economie in staat moeten zijn Rusland af te schrikken. Zelfs zonder Amerikaanse steun is dat mogelijk. Althans wanneer de Europese leiders de wil opbrengen om een geopolitieke speler te worden door de defensieproduktie en Oekraine-steun substantieel te verhogen. Wat niet alleen vanuit moreel maar ook vanuit financieel oogpunt noodzakelijk is, zo stelt het Instituut. Een Russische overwinning in Oekraine zou naar schatting voor Duitsland neerkomen op 10-20 keer hogere kosten dan de huidige militaire steun. Die overigens nog slechts een 1/6 is van de Duitse bijdrage aan de Eerste Golfoorlog in 1991, terwijl die geografisch aanmerkelijk verder weg plaatsvond. 

Zou Oekraine weer onderworpen zijn aan de Russische invloedssfeer dan zou dat grootschalige defensie investeringen vereisen, waaronder een drastische verhoging van de Duitse NATO-bijdrage en die aan de Baltische veiligheid. Bovendien zouden naar schatting tussen de 9 en 19 miljoen Oekrainers toevlucht in het buitenland zoeken. Waarvan zo’n 2-4 miljoen in Duitsland dat reeds 1 miljoen Oekrainers herbergt en dus aanzienlijk meer zal moeten besteden aan vluchtelingenhulp, huisvesting, gezondheidszorg, etc.

Bovendien is het evident dat een Russisch succes behalve aan Poetin ook aan de rest van de wereld, bijvoorbeeld China, het signaal geeft dat militaire agressie loont. Wat tot meer gewapende conflicten en destabilisatie van de wereldorde zou leiden, met alle daaruit voortvloeiende immense kosten en gevolgen voor de wereldeconomie. 

Aldus Kiel. En dat terwijl, zie A World out of Balance het jaarlijkse recente IRC(International Rescue Comittee)Emergency-rapport, er reeds sprake is van een wereldwijde recordstijging van gewapende conflicten en staatsgrepen of pogingen daartoe.

Ook de VS zal veel geld besparen door Kyiv te steunen.   Want de kosten van een Russische overwinning in Oekraine zullen ook voor de VS exorbitant zijn, stelt het American Enterprise Institute in een op 9 januari  verschenen rapport. Zonder Amerikaanse wapenhulp zal Oekraine uiteindelijk niet standhouden, Rusland zal  Kyiv veroveren en aan een nieuwe meer dan 4000 km lange grens met NATO-landen verschijnen. Waardoor de VS de komende vijf jaar 808 miljard dollar meer aan defensie zou moeten uitgeven dan begroot. Terwijl steun aan Oekraïne, die bovendien grotendeels wordt besteedt aan wapenproduktie in Amerika zelf, Washington zeven keer minder zou kosten dan de verdediging van Europa tegen een zegevierend Rusland.  De AEI-auteurs geven ondermeer een uitvoerige specificatie van de geschatte extra investeringen: landmacht, marine, luchtverdediging luchtmacht, drones, Europese wapendepots enz.

In weerwil van wat links en rechts betoogd wordt benadrukken zowel het Kiel Institute als het AEI dat staken van militaire steun aan Oekraine geen vredesbesprekingen mogelijk maakt maar enkel verdere Russische agressie aanmoedigt. Vandaar dat die militaire hulp niet alleen de transatlantische veiligheid dient en zowel moreel juist als legitiem is, maar bovendien een verstandige financiele investering.

Kortom een koopje. Vooral daar, zoals blijkt uit een rapport uit 2022 van het Canadese geopolitieke risicoanalyse-bedrijf SecDev, Oekraine niet alleen de graanschuur van de wereld is maar 117 van de 120 meest gebruikte mineralen en metalen ter wereld herbergt.

Waaronder de grootste uraniumreserves in Europa, de op één na grootste ijzererts-, titanium- en mangaanreserves evenals onontgonnen grote velden lithium, grafiet en zeldzame aardmetalen. Natuurlijke hulpbronnen ter waarde van naar schatting 26 triljoen dollar. Een belangrijke reden dus, hoewel verhuld  onder meerdere voorwendselen, voor de Russische invasie. Sindsdien heeft Rusland al beslag gelegd op  miljarden aan Oekrainse grondstoffen die nodig zijn voor de productie van essentiële goederen zoals vliegtuigen, mobiele telefoons, EV-batterijen,  staal en kernenergie. Inmiddels naderen Russische troepen ook  de stad Shevchenko, waar een van de grootste lithiumvoorraden ligt. Wat tevens een bedreiging vormt voor de deal die de Europese commissie in 2021 met Oekraine sloot over levering van het witte goud.

Washington Post columnist Marc Thiessen stelt dat het niet in het strategisch belang van de VS is als Poetin en  vriend Xi controle over Oekraine’s grondstoffen- rijkdom krijgen. Maar dat geldt natuurlijk evengoed voor Europa. Vooral daar Beijing reeds ’s werelds snel expanderende batterijmarkt domineert en ook Europa sterk afhankelijk is van cruciale mineralen uit China. Dat zijn economische spierballen onlangs ondermeer demonstreerde door de grafiet-export naar de VS te beperken.

Kortom de VS en Europa dienen Oekraïne te blijven bewapenen om Poetin tot serieuze onderhandelingen te dwingen en vervolgens een duurzame vrede te verzekeren door geloofwaardige afschrikking. En door Oekrainers te helpen bij de exploitatie van hun natuurlijke rijkdommen, tot profijt van zowel Oekraine, als de landen die militaire, financiele en humanitaire steun verlenen. 

Of Trump dat advies opvolgt is natuurlijk zeer de vraag. Mocht dat wel het geval zijn dan is dat een reden temeer voor Europa om de militaire hulp op te voeren, een plaats aan de onderhandelingstafel veilig te stellen en Oekraine’s EU-toetreding te versnellen. Al kan dat pas als de oorlog voorbij is, de staat van beleg is opgeheven en staatsinstellingen weer onafhankelijk zijn van de uitvoerende macht. De EU kan immers geen compromissen sluiten over de kwaliteit van de rechtsstaat. Zeker niet gezien het ernstige institutionele verval in Hongarije en Slowakije, landen die de spot drijven met de fundamentele waarden van Europa en fungeren als Trojaanse paarden van Rusland die de EU van binnenuit ontwrichten.      

Niettemin moeten de andere EU-leden er alles aan doen om ervoor te zorgen dat de Oekraïense natuurlijke rijkdommen niet in handen vallen van Russen en Chinezen, Trumps zakenvrienden of lokale oligarchen, maar in de eerste plaats ten goede komen aan de hele Oekraïense bevolking.

Rogier Ormeling BNNVARA 11-01-2025 https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/oekraine-steunen-is-een-koopje

Finally safe on the streets?

China has unveiled a new police robot. A spherical machine that patrols alongside human officers as well as autonomously. The thing is equipped with GPD sensors, advanced cameras and AI, can drive 35 km/h and shoot a net to catch suspects.  Even more remarkable were actually the hundreds of likes, heart icons and love messages from people from numerous countries on Linkedin welcoming RT-G, because that’s its name, as the saviour who will deliver them from criminals. As if it will finally be safe on the streets.

And all this while any criminologist can tell them that criminals are constructed by the criminal justice process: what and who is labelled ‘crime’ or ‘criminal’ depends on who makes the rules.

In China, a criminal is someone born a Uyghur, or a Tibetan protesting against the Chinese occupation. Or an artist like Ai WeiWei who dared to criticise the government. Or a Taiwanese promoting independence. Or a Filipino fisherman who fished in waters labelled Philippine by the UN Permanent Court of Arbitration. Or someone who dares to compare Xi Jinping to Winnie-the-Pooh on social media….

Joop BNNVARA19-12 -2024

Eindelijk Veilig op straat?

China heeft een nieuwe politierobot onthuld. Een bolvormige machine die zowel samen met agenten als autonoom surveilleert. Het ding is uitgerust met GPS-sensoren, geavanceerde camera’s en AI, kan 35 km/u rijden en een net afschieten om verdachten te vangen.

Nog opmerkelijker waren eigenlijk de honderden likes, hartjes en andere liefdesbetuigingen van mensen uit talrijke landen op LinkedIn waarmee RT-G, want zo heet ie, als verlosser die hen van criminelen bevrijd, werd verwelkomd. Alsof het eindelijk veilig wordt op straat.

En dat terwijl een willekeurige criminoloog hen kan vertellen dat criminelen worden geconstrueerd door het proces van strafrecht: wat en wie het label ‘misdaad’ of ‘crimineel’ krijgt hangt af van wie de regels maakt.

In China is een crimineel iemand die geboren is als Oeigoer, of een Tibetaan die protesteert tegen de Chinese bezetting. Of een kunstenaar als Ai WeiWei die het lef had om de regering te bekritiseren. Of een Taiwanees die onafhankelijkheid promoot. Of een Filipijnse visser die vist in wateren die door het Permanente Hof van Arbitrage van de VN als Filipijns worden bestempeld. Of iemand die op sociale media Xi Jinping durft te vergelijken met Winnie-the-Pooh…

https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/eindelijk-veilig-op-straat

Ukrainian and Polish Americans Could Decide Election (Kyiv Post 1-11-2024)

During the 2016 presidential election Russia attacked and undermined US democracy in order to aid Trump’s bid to win the presidency, as witnessed by several reports, including those produced by the bipartisan Senate intelligence committee and special counsel Robert Mueller.

While Trump publicly called on Russia to meddle in the US election, Russian cyberoperatives stole Democratic emails and files and leaked them almost daily via WikiLeaks during the final months of the 2016 presidential campaign, thus contributing to Hillary Clinton’s defeat, though we will never know to what extent.

As U.S. intelligence officials have warned throughout this year, the Kremlin is for the third consecutive time messing with an American presidential election to boost Trump and harm his opponent. Take the widely shared video in which a paid actor claimed to have been left paralysed after a hit and run crash involving Kamala Harris. Or the deepfake audio in which Barack Obama appears to suggest that Democrats ordered the assassination attempt on Trump in July.

Against this background the allegation in Bob Woodward’s latest book that Trump has spoken up to seven times with Putin since leaving the White House seems quite plausible.

Trump and Putin depend on each other, their fates are intertwined. Trump needs to regain the presidency if only to disrupt or dispose of the various criminal cases he is facing. such as federal charges that he sought to overturn the 2020 election and his alleged mishandling of classified documents.

Putin for his part is banking on the fact that Trump will end US military aid to Ukraine and force Kyiv to accept peace terms at any cost. When asked about Woodwards revelation Trump refused to say whether he had communicated with Putin since leaving office, while insisting that “if I did, it’s a smart thing.”  If he did, haven’t voters the right to know what was discussed? 

Unfortunately by now it’s old news just like Elon Musk’s secret talks with Putin. As Trump-ally Steve Bannon once said “The real opposition is the media. And the way to deal with them is to flood the zone with shit.” And so although one hears a few dogs still barking the autocratic caravan moves on. 

Take Pennsylvania which has 19 electoral college votes– the most of the seven decisive battleground states- which counts between 100,000 and 200,000 American citizens of Ukrainian descent and 800.000 Polish Americans, who are as split on Harris and Trump as the rest of the US.

Eugene Luciw, president of the Philadelphia branch of the Ukrainian Congress Committee of America, a nonpartisan advocacy group, estimates that 30 to 40 percent of Ukrainian Americans in Pennsylvania still support Trump.  ‘’I think that those Ukrainians see him as the strong man, who in the end, despite his peculiarities, would be able to face Putin down — the businessman who could make the deal,” Luciw told Washington Post columnist Josh Rogin. 

And though Kamala Harris in her debate against Trump directly adressed the diaspora by saying Trump would sell out Ukraine to Putin and that Poland would be Moscow’s next target, many Polish Americans will vote for Trump too. In particular the younger generations do not seem to care about the fate of their ancestral homeland: America First, as Politico reported.

Putin will be more than happy about such voters who could swing the US election in his favour.

Rogier Ormeling

Oekrainse en Poolse Amerikanen kunnen beslissend zijn

Sinds 2016 heeft Poetin van alles ondernomen om Trump in het Witte Huis te krijgen. Zo bleek reeds uit verschillende rapporten, bijvoorbeeld die van de tweepartijdige Senaatscommissie inlichtingen en die van special counsel Robert Mueller.

Terwijl Trump Rusland opriep om zich in de Amerikaanse verkiezingen te mengen, stalen Russische cyberoperatives ondermeer Democratische e-mails en bestanden en lekten die via WikiLeaks tijdens de laatste maanden van de presidentscampagne van 2016. Waarmee ze bijdroegen aan Hillary Clinton’s nederlaag, hoewel we nooit zullen weten in welke mate.

Zoals Amerikaanse inlichtingenfunctionarissen dit hele jaar al hebben gewaarschuwd, knoeit het Kremlin voor de derde achtereenvolgende keer op allerlei manieren met een Amerikaanse presidentsverkiezing teneinde Trump te helpen en zijn opponent te beschadigen. Neem de op grote schaal gedeelde video waarin een betaalde acteur zich voordeed als het vermeende slachtoffer dat verlamd achterbleef na een vluchtmisdrijf waarbij Kamala Harris was betrokken. Of de deepfake audio waarin Barack Obama lijkt te suggereren dat Democraten opdracht gaven voor de moordaanslag op Trump in juli.

De opzienbarende primeur in het nieuwste boek van legendarisch journalist Bob Woodward dat Trump sinds zijn vertrek uit het Witte Huis misschien wel zeven keer met Poetin heeft gesproken, lijkt heel plausibel. Want Trump en Poetin zijn afhankelijk van elkaar, hun lot is met elkaar verweven. Trump moet opnieuw president worden om de verschillende tegen hem aangespannen strafzaken – zoals de federale vervolgingen van zijn pogingen om de verkiezingsuitslag van 2020 ongedaan te maken en het achterhouden van geheime documenten – te laten verdagen of zelfs seponeren.

Poetin aan de andere kant heeft Trump nodig om de militaire hulp van de VS aan Oekraïne te doen beëindigen en van Kyiv vredesvoorwaarden af te dwingen. Gevraagd naar Woodward’s onthulling weigerde Trump te zeggen of hij sinds zijn vertrek uit het Witte Huis met Poetin had gesproken, terwijl hij benadrukte dat “het slim is zo ik dat heb gedaan.” Indien dat inderdaad het geval is, hebben kiezers dan niet het recht om te weten wat die twee hebben besproken? Helaas is het alweer oud nieuws, net als de geheime gesprekken tussen Elon Musk en Poetin. Zoals Trump-bondgenoot Steve Bannon ooit zei: “De echte oppositie is de media. En de manier om met hen af te rekenen is door de zone te overspoelen met shit.” En dus, hoewel er nog een paar honden blaffen, trekt de autocratische karavaan verder.

Neem Pennsylvania, dat 19 kiesmannen heeft – de meeste van de zeven beslissende battleground staten – en tussen de 100.000 en 200.000 burgers van Oekraïense afkomst telt en bovendien 800.000 Poolse Amerikanen. En die zijn even verdeeld over Harris en Trump als de algemene bevolking van de VS.

Eugene Luciw, voorzitter van de Philadelphia-afdeling van het Ukrainian Congress Committee of America, een onpartijdige belangengroep, schat dat 30 tot 40 procent van de Oekraïense Amerikanen in Pennsylvania nog steeds Trump steunt. “’Ik denk dat die Oekraïners hem zien als de sterke man, die uiteindelijk, ondanks zijn eigenaardigheden, in staat zou zijn om Poetin het hoofd te bieden – de zakenman die de deal zou kunnen maken,” zei Luciw tegen Washington Post-columnist Josh Rogin.

En hoewel Kamala Harris in haar debat met Trump stelde dat hij  Oekraïne aan Poetin zou verronselen en dat Polen het volgende doelwit van Moskou zou zijn, en zij zich daarmee dus direct tot Poolse Amerikanen richtte, zullen velen van hen toch op Trump stemmen. Vooral de jongere generatie, die niet geeft om het lot van hun voorouderlijk vaderland: America First, zoals Politico meldde.

Poetin zal meer dan blij zijn met zulke kiezers die de Amerikaanse verkiezingen in zijn voordeel kunnen doen kantelen.

Rogier Ormeling Joop- BNN/VARA 30-10-2024

Making the World Safe for Autocracy (Kyiv Post 12-06)

Propaganda assets like Tucker Carlson are useful in ways the KGB barely could have dreamed of during the Cold War.

Seven months of stalling in the House of Representatives on the US aid package to Ukraine allowed Russia to make significant military gains that sent thousands of Ukrainians fleeing. According to two Republicans, Rep. Ken Buck and Senator Mitt Romney, fierce resistance against the aid, by what has been dubbed the ‘Putin-wing’, was instigated by former Fox-news anchor Tucker Carlson, who now hosts his own show on X, formerly known as Twitter.  “Carlson got this started and a lot of activists have picked up on it,” Buck told the American news website The Daily Beast back in september. Romney agreed: “As soon as Carlson said it, and Trump parroted it, then the Trump-like individuals jumped on board.”

Presumably as a reward for his influential criticism of Ukraine aid Carlson got an interview in February with Putin, who turned it into a ‘’history lesson’,’ which Yale-historian Timothy Snyder meticulously  debunked as mythical thinking justifying genocide. On April 30 Carlson also released an interview with the Russian far right ideologue and ultranationalist cheerleader for the war on Ukraine Aleksandr Dugin, whose daughter Daria, as was mentioned in the showhost’s introduction, was killed in 2023 by a car bomb which US intelligence attributed to Kyiv. The war however was not brought up at all, nor was Dugin questioned about the fact that he had promoted killing as many Ukrainians as possible. Russia’s blatant violations of international law were not discussed. 

Instead, Dugin was invited to explain why western countries are in a state of turmoil and even on a “self-destructive’ track. Of course Dugin had thought long and hard about it. All problems had started with individualism, which led to the liberation from any form of collective identity, whether church, empire or state. Whereafter liberalism reached its terminal station with the liberation of gender identity,  I.e. the liberation of being human. ‘For now in the West one can choose the sex one wants which means being human is optional, one can choose to be human or not to be human’ Dugin argued. 

‘This is clearly happening, and horrifying’ Carlson responded, agreeing with a dehumanizing portrayal of transgender people as a threat to humanity, though transgenders make up less than 1% of the world’s population and are no less human than anyone else on the planet.

Dugin further revealed that in the West, freedom of choice effectively ceased to exist. Classical liberalism had morphed into wokeism, the prescription to be modern, the duty to be left-liberal. Thus liberalism had become totalitarian: ‘either you’re progressive or we’ll cancel you.’

Yet this horrifying global progressive agenda, which aims to destroy all that is traditional, will not materialise as Putin has set himself up as a defender of traditional values, who moreover is in possession of the nuclear weapon, Dugin concluded.

Apparently the Neo-Eurasianist ideologue, who dreams of a Russian-led Great- Eurasian empire stretching from Vladivostok to Lisbon, is ignorant of the fact that transgenders are not a modern and exclusively Western phenomenon.

Take Vishnu, protector of the universe, one of the principal deities of Hinduism, who is depicted as gender-fluid. Already centuries before Christ the Veda’s as well as Hindu law recognized three genders.  Hijira’s as they are called, also held important positions in the Islamic world, at royal courts and in religious institutions. It was in fact the British colonial administration in India that criminalised transgender people and denied them their civil rights. In 2009, however, Indian electoral authorities granted  intersex and transgender people a so-called independent identity on the country’s voters list.  Until then, they were only referred to as male or female. And in 2014, the Indian Supreme Court granted transsexuals and transgender people the right to self-identify their gender.  

Those rulings of the legal institutions of the world’s largest democracy also correspond to one of the most famous and fundamental texts of humanism De Hominis Dignitate (on the Dignity of Man, 1486), by Pico della Mirandola in which he reasoned that man is the only creature to whom God has given the freedom to model himself. 

To package the illegal imperialist war against Ukraine as a global fight for the defense of traditional family values against gender neutral bathrooms is of course a travesty. The staggering number of war crimes in the form of bombings of civilian targets- including hospitals, schools, museums, and energy infrastructure- summary executions, torture, rapes, abductions and deportations of Ukrainian children speak volumes and plunges countless families into deep mourning. The same goes for the families of Russian soldiers sacrificed as cannon fodder.

Though an advocate of imperialist and genocidal conquest Dugin was given ample opportunity to present himself to the American viewer as an ally in the far right’s cultural war against liberalism. ‘If they did not have press freedom, we would have to invent it for them’, legendary KGB- general Ivan Ivanovich Agayants said, way back in the 1960s, after a long career in propaganda and dezinformatsiya. And yet he would not have dared to dream of a tool like social media, of cyberwarriors, trolls, bots, influencers and assets like Tucker Carlson.

Rogier Ormeling Kyiv Post, https://www.kyivpost.com/opinion/34113 Nederlandse vertaling hieronder

Poetin-fluisteraar praat niet over imperialistische oorlog maar opent aanval op transgenders (BNN/VARA Joop.nl)

Zeven maanden getreuzel in het Huis van Afgevaardigden over het Amerikaanse hulppakket voor Oekraïne stelde Rusland in staat militaire overwinningen te boeken waardoor duizenden Oekraïners op de vlucht sloegen. Volgens twee Republikeinen, afgevaardigde Ken Buck en senator Mitt Romney, werd het felle verzet tegen de hulp, door wat de ‘Poetin-vleugel’ is genoemd, aangewakkerd door voormalig Fox News-anchor Tucker Carlson, die nu zijn eigen show presenteert op X, voormalig Twitter. “Carlson zette dit in gang en veel activisten hebben het opgepikt,” vertelde Buck in september aan de Amerikaanse nieuwswebsite The Daily Beast. Romney viel hem bij: “Zodra Carlson het zei en Trump hem napraatte, sprongen de Trumpy individuen aan boord.”

Vermoedelijk als beloning voor zijn invloedrijke kritiek op de Oekraïne-hulp oogstte Carlson in februari een interview met Poetin, die er een “geschiedenisles” van maakte, die door Yale-historicus Timothy Snyder zorgvuldig werd gedemonteerd als mythisch denken dat genocide rechtvaardigt. Op 30 april gaf Carlson ook een interview vrij met de Russische extreemrechtse ideoloog en ultranationalistische cheerleader voor de oorlog tegen Oekraïne Aleksandr Doegin, wiens dochter Daria – zoals de X-host vermeldde – in 2023 werd gedood door een door de Amerikaanse inlichtingendienst aan Kyiv toegeschreven autobom. De oorlog kwam echter helemaal niet ter sprake en Doegin werd ook niets gevraagd over het feit dat hij al in 2014 het doden van zoveel mogelijk Oekraïners had gepromoot. De Russische flagrante schendingen van het internationaal recht werden niet aan de orde gesteld.

In plaats daarvan mocht Doegin verklaren waarom westerse landen in staat van beroering verkeren en zelfs op een “zelfdestructief” spoor zitten. Alle problemen waren begonnen met het individualisme, dat geleid had tot de bevrijding van elke vorm van collectieve identiteit, of het nu ging om kerk, rijk of staat. Waarna het liberalisme zijn eindstation bereikte met de bevrijding van de genderidentiteit, oftewel de bevrijding van het mens-zijn. “Want nu kan men in het Westen de sekse kiezen die men wil, wat betekent dat mens-zijn optioneel is, men kan kiezen om mens te zijn of niet”, betoogde Doegin. 

“Dit is onmiskenbaar gaande en afschuwelijk”, reageerde Carlson, geheel instemmend met het ontmenselijkende beeld van transgenders als bedreiging voor de mensheid, hoewel transgenders minder dan 1% van de wereldbevolking uitmaken en niet minder menselijk zijn dan ieder ander op de planeet.

Doegin onthulde verder dat er in het Westen feitelijk zelfs geen keuzevrijheid meer bestaat. Het klassieke liberalisme is veranderd in wokisme, het voorschrift om modern, de plicht om links-liberaal te zijn. Zodoende is het liberalisme totalitair geworden: “of je bent progressief of we cancellen je”.

Toch zal deze afschuwelijke wereldwijde progressieve agenda, die alles wat traditioneel is wil vernietigen, niet verwezenlijkt worden, aangezien Poetin zichzelf heeft opgeworpen als verdediger van traditionele waarden en bovendien over het nucleaire wapen beschikt, zo concludeerde Doegin.

Blijkbaar scheen de neo-Eurasianistische ideoloog, die droomt van een door Rusland geleid Groot-Euraziatisch rijk dat zich uitstrekt van Vladivostok tot Lissabon, niet op de hoogte van het feit dat transgenders geen modern en exclusief westers fenomeen zijn.

Zo wordt Vishnu, beschermer van het universum en een van de belangrijkste goden van het hindoeïsme, afgebeeld als genderfluïde. Al eeuwen voor Christus erkenden zowel de Veda’s als de Hindoeïstische wet drie geslachten. Hijira’s, zoals ze worden genoemd, bekleedden ook in de islamitische wereld aan koninklijke hoven en in religieuze instituties belangrijke posities. Het was in feite het Britse koloniale bestuur in India dat transgenders criminaliseerde en hen burgerrechten ontzegde. In 2009 echter stonden de Indiase verkiezingsautoriteiten interseksuelen en transseksuelen een zogenaamde onafhankelijke identiteit toe op de kiezerslijsten van het land. Tot dan werden zij daarop aangeduid als man of vrouw. In 2014 verleende het Indiase Hooggerechtshof transseksuelen en transgenders het recht zelf hun geslacht te bepalen.

Uitspraken van juridische instellingen van ’s werelds grootste democratie komen dus overeen met een van de meest fundamentele teksten van het humanisme, De Hominis Dignitate (Over de Menselijke Waardigheid, 1486), van Pico della Mirandola, waarin hij redeneerde dat de mens het enige schepsel is aan wie God de vrijheid heeft gegeven zichzelf te modelleren. 

De illegale imperialistische oorlog tegen Oekraïne aankleden als wereldwijde strijd voor de verdediging van traditionele familiewaarden tegen genderneutrale toiletten is natuurlijk een travestie. Het duizelingwekkende aantal oorlogsmisdaden in de vorm van bombardementen op burgerdoelen – waaronder ziekenhuizen, scholen, musea en energie infrastructuur – , standrechtelijke executies, martelingen, verkrachtingen, ontvoeringen en deportaties van Oekraïense kinderen spreekt boekdelen en dompelt talloze families in diepe rouw. Hetzelfde geldt voor families van Russische soldaten die zijn geofferd als kanonnenvoer.

Hoewel propagandist van imperialistische en genocidale verovering, werd Doegin aan de Amerikaanse kijker gepresenteerd als bondgenoot in de extreemrechtse culturele oorlog tegen het liberalisme. “Als zij geen persvrijheid hadden, zouden wij die voor hen moeten uitvinden”, zei KGB-generaal Ivan Ivanovitsj Agayants al in de jaren zestig, na een lange carrière in propaganda en dezinformatsiya. Toch zou hij niet hebben durven dromen van zoiets als social media, van cyberwarriors, trollen, bots, influencers en assets als Tucker Carlson.

Rogier Ormeling BNN/VARA Joop.nl 18-06 2024 Alleen titel was niet van mij maar van Joop.nl

https://www.bnnvara.nl/joop/artikelen/poetin-fluisteraar-praat-niet-over-imperialistische-oorlog-maar-opent-de-aanval-op-transgenders

South Africa’s Double Standards( KyivPost and Trouw)

South Africa’s President Matamela Cyril Ramaphosa (Photo by KARIM SAHIB / AFP)

With its suit at the International Court of Justice (ICJ) against Israel for allegedly violating the 1948 UN Genocide Convention through its actions in Gaza, the South African government is challenging the Western-dominated international order.

The International Criminal Court (ICC) has long been accused by African countries of persecuting Africans in particular. And the presence of double standards in the US and Europe is indeed undeniable. Either you condemn the bombing of civilians and imminent ethnic cleansing – no matter whether in Ukraine, Syria or Gaza – or you do not.

But does that not apply to South Africa too?

When Sudanese dictator Omar al-Bashir came to Johannesburg in 2015 for an African Union summit, South Africa refused to arrest him and hand him over to the ICC. Despite the fact it was obliged to do so as an ICC member since the Court had indicted al-Bashir for war crimes, crimes against humanity and genocide.

After Russia launched its full-scale invasion of Ukraine in February 2022, with the manifest genocidal intention of wiping the sovereign nation and its culture off the map, South Africa abstained from voting during UN resolutions condemning the invasion and annexations of Ukrainian territories. Despite the fact that Russia’s actions were in violation of the UN charter, including the principle of sovereignty.

South Africa’s abstention was also despite the staggering number of Russian war crimes, including destruction of cities (urbicide) according to the Genghis Khan method, bombing of civilian targets killing thousands and displacing millions, shelling of evacuation routes, arbitrary executions (even though Russia itself does not even have the death penalty), rapes, torture, deportations, child robberies and more. Through Russia’s campaign, many Ukrainian settlements have been virtually wiped out.

None of these acts, along with the Russian blockade of Ukrainian ports which resulted in a global rise in food prices that took African countries to the brink of famine, changed South African voting patterns.

As Russian President Vladmir Putin himself stated, he seeks to restore the tsarist empire established in the 15th century through conquests and colonial subjugation of non-Russian peoples. However, at a ceremony in September 2022 to mark the “annexation” of four Ukrainian regions, Putin justified it by recalling the slave trade and colonial plunder of Africa and presenting himself as a leader of the global anti-colonial struggle against the West.

Meanwhile, in Sudan, the Central African Republic and Mali, among others, Yevgeny Prigozhin’s Wagner group was embroiled in serious human rights violations and neocolonial exploitations that financed the imperialist Russian war machine in Ukraine.

Yet South Africa did not even flinch from holding joint naval drills with Russia and China (the latter accused by several countries and organizations of genocide against the Uyghurs) in February 2023 – one year following the Russian invasion. The foundation of late South African archbishop and Nobel Peace Prize winner Desmond Tutu blasted these actions as “disgraceful” and “amounting to joining the war on Ukraine.”

Has South Africa forgotten that the former Soviet Republic of Ukraine also supported the African anti-colonial struggle and even trained African National Congress (ANC) fighters? 

Olexiy Haran, professor of political science at the National University Kyiv-Mohyla Academy, recalled that African diplomats once associated Ukraine with anti-colonial and anti-apartheid resolutions. Indeed, not the USSR, but Ukraine, was a member of the UN Special Commission against Apartheid, in which Ukrainian Hennadii Udovenko served as vice chairman between 1985 and 1992.

“We have obligations to the Genocide Convention” stated South African Justice Minister Ronald Lamola to the BBC. Does that obligation not apply with respect to Russian and Chinese practices?

The conclusion cannot be anything other than that the indictment of Israel demonstrates that South Africa employs double standards too.

Rogier Ormeling February 5 Kyiv Post https://www.kyivpost.com/opinion/27605

ZUID-AFRIKA MEET MET TWEE MATEN ALS HET ALLEEN ISRAEL AANKLAAGT

Ronald Lamola minister van justitie van Zuid-Afrika (l) in het Internationaal Gerechtshof

Met haar aanklacht bij het Internationaal Gerechtshof tegen Israël wegens vermeende schendingen van het VN Genocideverdrag van 1948 in Gaza vecht de Zuid-Afrikaanse regering ook de door het Westen gedomineerde internationale orde aan. Afrikaanse landen verwijten het Internationaal Strafhof (ICJ) vooral Afrikanen te vervolgen.

Dat de VS en de Europese Unie met twee maten meten is onmiskenbaar. Of je veroordeelt het bombarderen van burgers en een dreigende etnische zuivering in Syrië én in Oekraïne én in Gaza, of je doet dat niet. Maar geldt dat dan niet ook voor Zuid-Afrika? Toen de Soedanese dictator Omar al-Bashir in 2015 voor een top van de Afrikaanse Unie naar Johannesburg kwam weigerde Zuid-Afrika hem te arresteren en over te dragen aan het ICC. Hoewel het daartoe als ICC-lid verplicht was, aangezien al-Bashir wegens oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en genocide was aangeklaagd.

Na de Russische aanval op Oekraïne in 2022, met de manifeste intentie het soevereine land en zijn cultuur van de kaart te vegen, onthield Zuid-Afrika zich van stemming tijdens VN-resoluties die de invasie en annexaties van Oekraïense territoria veroordeelden. En dat ondanks het duizelingwekkend aantal Russische oorlogsmisdaden.

Bij vernietiging van steden volgens de methode-Dzjenghis Khan en bombardementen op burgerdoelen werden duizenden mensen gedood en miljoenen op de vlucht gejaagd. Er waren beschietingen van evacuatieroutes, willekeurige executies (hoewel Rusland zelf niet eens de doodstraf kent), verkrachtingen, martelingen, deportaties en kinderroof in onder meer Avdiivka, Bachmoet, Balaklyia, Bohorodychne, Borodjanka, Boetsja, Izjoem en Charkiv om een paar plaatsen delict te noemen.

Ook de Russische blokkade van Oekraïense havens die Afrikaanse landen aan de rand van de hongersnood bracht, veranderde het Zuid-Afrikaanse stemgedrag niet.

Poetin streeft naar herstel van het tsaristische imperium dat sinds de 15de eeuw tot stand kwam door koloniale onderwerping van niet-Russische volkeren. Tijdens een ceremonie in september 2022 ter gelegenheid van de ‘annexatie’ van vier Oekraïense regio’s rechtvaardigde Poetin die annexatie door te herinneren aan de slavenhandel en koloniale plundering van Afrika. Hij profileerde zich als aanvoerder van de antikoloniale strijd tegen het Westen. Intussen was Prigozjins Wagner-groep in onder meer Soedan, de Centraal Afrikaanse Republiek en Mali verwikkeld in ernstige mensenrechtenschendingen en neokoloniale exploitaties die de imperialistische Russische oorlogsmachine financierde.

Toch schrok Zuid-Afrika er zelfs niet voor terug om in februari 2023, één jaar na de Russische invasie in Oekraïne, vlootoefeningen te houden met Rusland en China (dat beschuldigd wordt van genocide tegen de Oeigoeren). “Schandelijk” en “gelijk aan een verklaring dat Zuid-Afrika zich aansluit bij de oorlog tegen Oekraïne”, oordeelde de stichting van wijlen Zuid-Afrikaans aartsbisschop Desmond Tutu.

Is Zuid-Afrika vergeten dat de voormalige Sovjetrepubliek Oekraïne de Afrikaanse antikoloniale strijd eveneens steunde en zelfs ANC-strijders opleidde? Zo herinnerde Olexiy Haran, hoogleraar politicologie in Kyiv, eraan dat Afrikaanse diplomaten Oekraïne ooit met antikoloniale en anti-apartheidsresoluties associeerden. Niet de Sovjet-Unie, Oekraïne was namelijk lid van de Speciale VN-commissie tegen Apartheid.

“Wij hebben verplichtingen ten aanzien van het internationale recht en de Genocide Conventie”, stelde Zuid-Afrikaans minister van justitie Ronald Lamola tegenover de BBC. Maar niet ten aanzien van Rusland en China? De conclusie moet luiden dat de Zuid-Afrikaanse aanklacht tegen Israël eveneens getuigt van een dubbele moraal.

Rogier Ormeling Dagblad TROUW 6 Februari 2024

https://www.trouw.nl/opinie/meet-zuid-afrika-tegenover-israel-niet-ook-met-twee-maten~b6a7f6cd/